«Supracoŭnica SIZA kryčyć kanvairu: «Aściarožniej! Ty viadzieš Nobieleŭskaha łaŭreata!»
Były advakat palitźniavolenych Viktar Mackievič raskazaŭ Deutsche Welle, jak adzin ź jahonych znakamitych padabaronnych, pravaabaronca Aleś Bialacki, daviedaŭsia, što staŭ nobieleŭskim łaŭreatam.
— Jak svajo ŭžo druhoje źniavoleńnie ŭsprymaŭ Aleś Bialacki? Ci sustrakaŭ jon ludziej, u tym liku siarod supracoŭnikaŭ, jakija jaho padtrymlivali?
— Bialacki — heta kremień, ja vam skažu. Dla jaho pačućcio spraviadlivaści — hałoŭnaje ŭ žyćci. «Viasna» dapamahała ŭsim — i administratyŭna, i kryminalna zatrymanym, i asudžanym. Za ŭsim hetym stajaŭ Aleś.
Jon vydatna razumieŭ, što za im pryjduć, ale ličyŭ, što nie moža kinuć ludziej. Kazaŭ: «Kali kamuści drenna, čamu mnie pavinna być dobra?»
Śledčyja stavilisia da jaho z pavahaj. Nie tak prosta znajści śpiecyjalistaŭ, jakija mohuć vieści śledstva na biełaruskaj movie — a heta była jaho pryncypovaja pazicyja. Dla jaho takich znajšli. I sukamierniki ŭ SIZA stavilisia da jaho dobra.
— Jak Aleś daviedaŭsia, što staŭ łaŭreatam Nobieleŭskaj premii?
— Ad advakata. Viadoma, jon byŭ u šoku, nie moh pavieryć. Ja byŭ strašna ščaślivy za jaho.
Prychodžu ŭ SIZA, čakaju jaho na sustreču, kažu supracoŭnicy: «Aściarožniej ź Bialackim, jon ža Nobieleŭski łaŭreat». Zachodžu ŭ kabiniet, čuju, jak jana kryčyć kanvairu: «Aściarožniej! Ty viadzieš Nobieleŭskaha łaŭreata!» Toj pierapytaŭ: «Jakoha łaŭreata?» Chutčej za ŭsio, jon navat nie viedaŭ, što heta za premija.
Aleś zaŭsiody byŭ spakojnym, z uśmieškaj, i nikoli nie kazaŭ, što jamu ciažka.
Ciapier čytajuć
«Ni pra što nie škaduj, Śvieta. Žyvie Biełaruś». Śviatłana Kurs napisała list samoj sabie, 15‑hadovaj6
«Ni pra što nie škaduj, Śvieta. Žyvie Biełaruś». Śviatłana Kurs napisała list samoj sabie, 15‑hadovaj
Pamierła Śviatłana Kurs. U jaje tvorach spałučalisia mahija žyvoha žyćcia i biaźlitasny psichałahizm. A ŭ publičnych vystupach i FB — rezki antyimpieryjalizm i elehantny liryzm1818
Kamientary