Pryjechaŭ z Francyi, dzie za plaškaj vina mieŭ cikavuju razmovu nakont himnaŭ. Pačałosia z taho, što adzin z surazmoŭnikaŭ – armianskaja pravaabaronca Izabeła raspaviadała jak luta nienavidzić levych.
Pryjechaŭ z Francyi, dzie za plaškaj vina mieŭ cikavuju razmovu nakont himnaŭ.
Pačałosia z taho, što adzin z surazmoŭnikaŭ – armianskaja pravaabaronca Izabeła raspaviadała jak luta nienavidzić levych.
U dačynieńni da jaje radzimy – značyć aktyvistaŭ lehiendarnaj partyi dašnakaŭ (tyja samyja jakija zachapili budynak nacyjanalnaha banku Asmanskaj imperyi na znak pratestu suprać pieraśledu armian. Voś takija byli tady akcyi «nieabyjakavych ludziej»).
Dašnaki ŭžo zakalabali Izabełu svaimi pretenzijami na viadučuju rolu ŭ nacyjanalnym palityčnym žyćci.
Akramia taho banalnymi anachraničnymi rytuałami.
— Heta sapraŭdnaja sekta. Ty viedaješ naprykład, što kožny novy siabra pavinien prynieści klatvu na sapraŭdnym starym maŭzery. Nichto pry hetym nie viedaje dzie i jak jaho chavajuć.
Klatva na maŭzery, vidavočna, źjaŭlajecca taksama mocnym dyscyplinarnym faktaram. Pa słovach Izabełły nichto nikoli nie bačyŭ žyvym dašnaka, jaki pakinuŭ partyju.
Adnak potym Izabeła pahadziłasia, što pa adnamu punktu zhodna pajści na kaaperacyju ź levymi.
Mova idzie pra nacyjanalny himn.
Paśla taho jak u Rasiei zrabili himnam novy varyjant «Sajuza nieparušnaha», u pramaskoŭskaha ŭradu Armenii ŭźnikła ideja – pierajści z sučasnaha himnu (himn dašnakaŭ, jakija byli viadučaj partyjaj u pieršaj respublicy 1918-1921 hh.) na himn Armianskaj SSR.
Arhumenty refarmataraŭ nastupnyja: pa-pieršaje, aŭtar savieckaj versii – słavuty Aram Chačaturan, toj samy čuvak, jaki napisaŭ hitovy taniec z šablami, pa druhoje, u saŭkovym varyjancie piać, a nie try noty jak ŭ himnie dašnaka.
Narešcie – dašnaski himn nie aryhinał. U svoj čas, kab nie parycca, dašnaki śpijaneryli słovy i melodyju pieśni ŭ harybaldzijcaŭ. Aryhinalnaja nazva himnu – «Pieśnia italjanskaj dziaŭčyny». Pa siužetu pieśni taja vyšyvaje nacyjanalny ściah i niešta murčyć.
— Ja hatovaja pajści na sajuz z djabłam kab abaranić ideały demakratyčnaj respubliki – zajaviła Izabeła.
— A ja za toje kab naš himn nafih źmianić, – chmura skazaŭ inšy udzielnik dyskusii francuz Aliver, – Marseljeza – heta ž prapahanda niejkaha hvałtu. Vy tolki pasłuchajcie: L'etendard sanglant est leve! ( niešta kštałtu – pryjšoŭ čas usio zapeckać u kryvi). Nia dziŭna, što «Marseljezu» vyznaje pravaradykał Le Pien.
— Cikava, – skazaŭ niechta z udzielnikaŭ, – a jaki himn u francuskich manarchistaŭ z arhanizacyi kštałtu Akćjon Fransiez?
Usie pačali ŭzhadvać, što śpiavali muškietery, hvardziejcy kardynała, šuany ź i inšyja pradstaŭniki staroha režymu padčas niejkich ŭračystaściaŭ. Ničoha nie prydumali.
Tut hość z Rasiei Andrej pryhadaŭ, što ciapier siarod antypucincaŭ papularna śpiavać himn nie na słovy aŭtara dziadzi Ściopy, a na słovy ź niakrasaŭskaha vieršu: «Odnaždy v studiennuju zimniuju poru». Hałoŭnaja, pa jaho słovach, fiška tut u tym, što vierš Niakrasava cudoŭna adlustroŭvaje asablivaści rasiejskaha śvietapohladu, asabista nastupnyja słovy..
Andrej prapieŭ:
«A čto u otca to bolšaja sieḿja?
sieḿja to bolšaja,
da vsieho mužikov to
otiec moj i
... ja!»
Heta značyć, što ŭsie inšyja mužyki abo na zonie, abo syšli ŭ zapoj, – razhadaŭ zahadku rasiejskaj dušy Andrej.
Inšaziemcy až afihieli ad takoj interpretacyi.
Maral: kali niakrasaŭskaja versija himnu nabudzie šalonuju papularnaść siarod rasiejskaj apazycyi, to pytańnie himnu demakratyčnaj Rasiei budzie vyrašana aŭtamatyčna, adnak ŭ vielmi prykolnym farmacie.
Ciapier čytajuć
Pamiatajecie byłoha pamiežnika, jaki staŭ dalnabojščykam i ŭ Hiermanii pryznavaŭsia ŭ lubovi da Łukašenki? Ź im biada17
Kamientary