Adrezaŭ sabie stupniu nažom dla tušonki i praciahvaŭ vajavać. Historyja ŭkrainca, jakoha evakujavali bieśpiłotnikam paśla 491 dnia na pazicyi

19 kastryčnika stała viadoma pra niezvyčajnuju apieracyju ŭkrainskich vajskoŭcaŭ, jakuju va Ukrainie nazvali pieršaj u śviecie evakuacyjaj paranienaha ź pieradavoj z dapamohaj ciažkaha pavietranaha bieśpiłotnika.

Ciapier źjavilisia padrabiaznaści historyi vyratavanaha sałdata. Im akazaŭsia 49‑hadovy Kanstancin Ułasienka z Kryvoha Roha, jaki pravioŭ na bajavoj pazicyi 491 dzień. Pra toje, jak jon vyžyvaŭ, straciŭ abiedźvie stupni i čamu admoviŭsia zdavacca ŭ rasijski pałon, vajskoviec raskazaŭ u vialikim intervju ŭkrainskamu vajennamu žurnalistu Juryju Butusavu.

Pa słovach mužčyny, da vajny jon pracavaŭ kiroŭcam vializnaha 130‑tonnaha BiełAZa na horna-ŭzbahačalnym kambinacie, vajskovaha dośviedu nie mieŭ i raniej u armii nie słužyŭ. Adnak paśla pačatku poŭnamaštabnaha rasijskaha ŭvarvańnia vyrašyŭ pajści na front.

Jak zhadvaje Kanstancin, trapić u vojska jamu ŭdałosia nie adrazu. Jon mieŭ braniravańnie ad mabilizacyi jak rabotnik pradpryjemstva, ale sam damohsia, kab jaho pryzvali. U vyniku Ułasienka apynuŭsia ŭ druhim miechanizavanym bataljonie 30‑j asobnaj miechanizavanaj bryhady imia kniazia Kanstancina Astrožskaha. U vojsku atrymaŭ pazyŭny «Mahura».

Pazicyja na doŭhija miesiacy

3 červienia 2025 hoda Kanstancin zastupiŭ na bajavuju pazicyju na kupianskim napramku frontu. Jon pryjšoŭ na zamienu vajskoŭcu, jaki nastupiŭ na supraćpiachotnuju minu «Pialostak», kali išoŭ zabirać skinutyja bieśpiłotnikam pradukty. Na pazicyi Ułasienka zastaŭsia razam ź inšym bajcom. Udvaich jany pavinny byli trymać abaronu da nastupnaj ratacyi, adnak zatrymalisia tam na doŭhija miesiacy.

Schoviščam dla dvuch vajskoŭcaŭ słužyła bietonnaja drenažnaja truba. U joj prabili adtulinu, praź jakuju možna było trapić unutr, i pastupova abstalavali miesca dla žyćcia. Z dvuch kancoŭ truby sałdaty mahli nazirać za miascovaściu. Jak zhadvaje Ułasienka, jany z pabracimam staralisia zrabić svajo padziemnaje žyllo bolš zručnym i navat pašyrali jaho, kab paśla ratacyi tam mahli raźmiaścicca ŭžo čatyry čałavieki.

Adnak situacyja na froncie źmianiałasia. Rasijskija vojski naroščvali kolkaść raźviedvalnych i ŭdarnych bieśpiłotnikaŭ, i luby ruch pa adkrytaj miascovaści stanaviŭsia nadzvyčaj niebiaśpiečnym. Zamianić vajskoŭcaŭ nie atrymlivałasia. Hrupy, jakija sprabavali dabracca da ich, traplali pad udary, byli zahinułyja.

Tak minali tydni i miesiacy. Pradukty, vadu, batarei dla radyjostancyi i inšyja nieabchodnyja rečy sałdatam pieradavali z dapamohaj dronaŭ. Jany žyli ŭ schoviščy, nazirali za praciŭnikam i padtrymlivali suviaź z kamandavańniem.

Śmierć pabracima i prapanova zdacca

U lutym 2026 hoda stanovišča rezka pahoršyłasia. Paśla adlihi bietonnuju trubu zatapiła, a kali znoŭ udaryŭ maroz, vada pačała zamiarzać. Da taho času abodva sałdaty byli mocna asłablenyja. Pa słovach Ułasienki, paśla mnohich miesiacaŭ pad ziamloj myšcy amal nie słuchalisia, pierasoŭvacca davodziłasia na karačkach.

14 lutaha jany pakinuli zatoplenaje schovišča i pierabralisia ŭ razburany budynak škoły. Kamandavańnie praciahvała skidać im ježu i suchuju vopratku, ale dastaŭki zaŭvažyli rasijskija raźviedvalnyja bieśpiłotniki. Nieŭzabavie pačalisia ataki.

Padčas adnaho z udaraŭ Kanstancin byŭ paranieny ŭ levuju nahu. Jana była nastolki pramiorzłaj, što ciažar paškodžańnia jon adčuŭ nie adrazu. Na pravuju jašče moh abapiracca, ale paźniej, kali śpiašaŭsia zabrać čarhovuju pasyłku siarod bietonnych abłomkaŭ i armatury, vyvichnuŭ i jaje.

Jak zhadvaje Ułasienka, paśla čarhovaha skidu praduktaŭ tavaryš papoŭz da pasyłki, zabraŭ ježu i viarnuŭsia da jaho. Nieŭzabavie rasijski dron skinuŭ bojeprypas, jaki ciažka paraniŭ bajca. Kanstancin padciahnuŭ jaho da siabie i pasprabavaŭ znajści ranu. Ale ŭžo ciamnieła, lichtaryka nie było, a paranieny tolki stahnaŭ i nie moh ničoha rastłumačyć. Da ranicy 16 lutaha jon nie dažyŭ.

Z taho dnia i da 4 kastryčnika 2026 hoda pobač z Kanstancinam bolš nie było nivodnaha ŭkrainskaha vajskoŭca.

Za hety čas rasijanie daviedalisia, što na pazicyi zastaŭsia adzin paranieny sałdat. Jany vyrašyli schilić jaho da zdačy ŭ pałon. Adnojčy rasijski bieśpiłotnik skinuŭ pobač sa schoviščam hučnahavaryciel.

«Bratucha, my viedajem, što ty tut. Tvaje tavaryšy tabie nie dapamohuć. Čuŭ vybuch? Nastupny moža być u ciabie. My nie chočam ciabie zabivać. Pastaŭ słoik abo butelku na akno, i my budziem viedać, što ty hatovy. Bieły lichtar vyviedzie ciabie. A dalej pałon, abmien i dadomu», — hetaje paviedamleńnie, pa słovach Ułasienki, paŭtarałasia znoŭ i znoŭ.

Paźniej rasijanie atakavali schovišča ciažkimi bojeprypasami. Ad vybuchaŭ rušylisia bietonnyja plity, sypałasia cehła. Kanstancin chavaŭsia ŭ reštkach staroj piečy pad čyhunnymi rašotkami i ŭ niejki momant padumaŭ, što zastaŭsia pachavanym pad zavałami. Ale vyžyŭ. I navat paśla vybuchaŭ praciahvaŭ čuć zapis z abiacańniami pałonu, abmienu i viartańnia dadomu.

Zdavacca jon nie źbiraŭsia. Kali žurnalist spytaŭsia, jak jamu ŭdałosia vytrymać usio pieražytaje, Kanstancin adkazaŭ:

«Treba. Maja ziamla, maje ludzi, treba abaraniać, stajać da apošniaha. Choć i prapanoŭvali ŭ pałon zdacca, ja nie moh sabie hetaha dazvolić».

Amputacyja zvyčajnym nažom

Tym časam stan noh Kanstancina paharšaŭsia. Praz ranieńni i choład jany mocna raspuchli, i sałdat užo nie moh na ich stajać. Davodziłasia paŭzkom vybiracca sa schovišča, kab zabrać pradukty i leki, jakija skidvali bieśpiłotnikami. Jak zhadvaje Ułasienka, z ran pastupova pačali vychodzić navat askiepki, što zastalisia ŭ ciele paśla vybuchaŭ.

Kamandavańnie praciahvała padtrymlivać jaho, pieradajučy dronami vadu, ježu i nieabchodnyja miedykamienty — bietadzin dla apracoŭki ran, antybijotyki i abiazbolvalnyja. Asabliva Kanstancin dziakuje svajmu rotnamu kamandziru, jaki, pavodle jaho słoŭ, pastajanna sačyŭ za situacyjaj. Abiazbolvalnyja sałdat prymaŭ kala miesiaca-paŭtara, ale potym admoviŭsia ad ich, bo bajaŭsia pryzvyčajeńnia.

Niahledziačy na dapamohu, stan noh praciahvaŭ paharšacca. Z časam pačaŭsia niekroz — admirańnie tkanak. U krasaviku 2026 hoda levaja stupnia nastolki zhniła, što adździaliłasia sama. Kali pačaŭsia kryvaciok, Kanstancin pieraciahnuŭ nahu krovaspynialnym žhutom, a paźniej zamianiŭ jaho paviazkaj.

Pravaja naha, jakuju jon raniej vyvichnuŭ, taksama pastupova admirała. Pavodle Ułasienki, jon amal nie adčuvaŭ jaje, a stupnia ŭžo faktyčna visieła na paškodžanych tkankach. Kostka vyjšła praz skuru i ŭsio bolš ahalałasia kožny raz, kali sałdat poŭz pa ježu. Jon bajaŭsia, što niekroz raspaŭsiudzicca da kalena, i ŭ mai vyrašyŭ samastojna amputavać pravuju stupniu.

Nijakich chirurhičnych instrumientaŭ u jaho nie było, tolki zvyčajny tupy nož, jakim jon adkryvaŭ blašanki z tušonkaj. Ułasienka pakłaŭ nahu na cehłu i pačaŭ adrazać paškodžanuju stupniu.

Na pytańnie žurnalista, ci adčuvaŭ jon bol, sałdat adkazaŭ, što adčuvaŭ. Pavodle jaho słoŭ, bol byŭ nastolki mocny, što jon płakaŭ i nie zmoh strymać mačavypuskańnie. Ale praciahvaŭ, bo bajaŭsia zaražeńnia i ličyŭ, što inšaha vyjścia nie maje.

Paśla amputacyi jon navat pasprabavaŭ pažartavać u razmovie sa svaim kamandziram. Skazaŭ, što ciapier u jaho bolš niama ni płoskastupniovaści, ni 44‑ha pamieru abutku.

Paśla straty levaj stupni Kanstancin vykinuŭ jaje praz akno schovišča. U mai, kali jamu daviałosia samastojna amputavać pravuju, jon zrabiŭ toje samaje. Jak zhadvaje vajskoviec, u admierłych tkankach byli ličynki nasiakomych. Paźniej, kali paciapleła, jon zaŭvažyŭ kala taho miesca mnostva aranžava-čornych matylkoŭ — pavodle jaho padlikaŭ, kala dźviuch socień.

«Dumaju: Boža, z maich noh jašče i matylki atrymalisia», — zhadvaje Ułasienka i zaŭvažaje, što sam ździŭlajecca, jak zdoleŭ paźbiehnuć ciažkaha zaražeńnia.

Posmotrieť etu publikaciju v Instagram

Publikacija ot Marija Malevśka (@malevska)

Siem miesiacaŭ u adzinocie

Pry hetym navat strata abiedźviuch stupniaŭ nie aznačała dla Kanstancina zakančeńnia bajavoj słužby. Jon praciahvaŭ nazirać za miascovaściu, prysłuchoŭvacca da hukaŭ, sačyć za pieramiaščeńniem praciŭnika i pieradavać infarmacyju kamandavańniu pa radyjostancyi.

Pa słovach sałdata, adnym z samych ciažkich vyprabavańniaŭ była adzinota. Jon čakaŭ kožnaha sieansa radyjosuviazi, kab pačuć hałasy pabracimaŭ. Razmovy davali adčuvańnie, što jon nie pakinuty i što pra jaho pamiatajuć.

Trymacca Kanstancinu dapamahali i maleńkija radaści. Razam ź nieabchodnymi rečami pabracimy časam skidvali jamu šakaład, čaj, cyharety. Adnojčy žonka Taćciana, ź jakoj jon žyvie ŭ druhim šlubie, pieradała jamu praz vajskoŭcaŭ knihu Styviena Kinha «Čužyniec». Kanstancin vielmi lubić hetaha piśmieńnika, choć, jak jon sam zhadvaje, žonka navat nie padazravała, nakolki mocna.

Dumki pra blizkich taksama dapamahali jamu nie stračvać nadzieju. Za doŭhija miesiacy ŭ adzinocie Ułasienka šmat razvažaŭ pra svajo žyćcio i pra toje, što nie paśpieŭ zrabić. Asabliva časta ŭspaminaŭ dačku Chryścinu i škadavaŭ, što raniej nie nadavaŭ joj dastatkova ŭvahi. Kali b udałosia viarnucca dadomu, jon chacieŭ by heta źmianić.

Vyratavańnie z pavietra

Adnak mahčymaści vybracca z pazicyi ŭsio jašče nie było. Ukrainskija vajskoŭcy nieadnarazova sprabavali arhanizavać zamienu, ale hrupy nie mahli dabracca da Kanstancina praz pastajannyja ataki rasijskich dronaŭ. Niekatoryja sałdaty zahinuli padčas hetych sprob.

Sproba vykarystać naziemnuju rabatyzavanuju płatformu taksama skončyłasia niaŭdačaj: rasijanie zaŭvažyli i źniščyli aparat.

Kanstancin razumieŭ, što kožnaja novaja sproba jaho vyratavańnia moža kaštavać žyćcia inšym ludziam. Urešcie jon paprasiŭ kamandavańnie bolš nikoha da jaho nie pasyłać.

«Ja ŭžo chacieŭ, kab za mnoj nichto nie išoŭ. Užo zhodny byŭ zastacca tam nazaŭsiody», — pryznavaŭsia jon.

Ale jahonyja pabracimy praciahvali šukać vyjście. Načalnik raźviedki druhoha miechanizavanaha bataljona z pazyŭnym «Aleks» pačaŭ rychtavać niezvyčajnuju apieracyju: evakujavać paranienaha nie pa ziamli, a pa pavietry, z dapamohaj vialikaha hruzavoha bieśpiłotnika.

Zvyčajnaja naziemnaja evakuacyja była praktyčna niemahčymaja. Padychody da pazicyi kantralavalisia rasijskimi dronami, darohi byli zaminavanyja. Da taho ž Kanstancin znachodziŭsia na levym bierazie raki Askoł, što dadatkova ŭskładniała zadaču.

HISTORIC FIRST: Ukrainian forces completed the first-ever aerial evacuation of an injured soldier from the frontline using a drone. Soldiers from the 92nd Assault Brigade and 30th Mechanized Brigade used a heavy Gurzuf Defence hexacopter to rescue the wounded infantryman from a heavily mined area.

— UNITED24 Media (@United24media) October 19, 2026

Dla apieracyi vybrali ŭkrainski ciažki bieśpiłotnik Heavy Shot «Ajudah-6» vytvorčaści Gurzuf Defence, zdolny padymać hruz masaj da 130 kiłahramaŭ. Aparat abstalavali sistemaj, jakaja dazvalała transpartavać čałavieka na śpiecyjalnaj padviescy.

Padrychtoŭka, pavodle arhanizataraŭ, zaniała kala šaści miesiacaŭ. U joj udzielničali vajskoŭcy niekalkich padraździaleńniaŭ, śpiecyjalisty pa bieśpiłotnikach, naziemnych robatach i radyjoelektronnaj baraćbie. Treba było nie tolki padrychtavać sam aparat, ale i pradumać, jak abaranić jaho ad rasijskich atak padčas palotu.

Napiaredadni evakuacyi Kanstancinu skinuli alpiniscki ryštunak, karabiny i telefon ź videainstrukcyjaj, jakaja pakazvała, jak pravilna zamacavacca na padviesnaj sistemie.

4 kastryčnika 2026 hoda ciažki bieśpiłotnik prylacieŭ da pazicyi.

Paśla pasadki i spynieńnia ruchavikoŭ Ułasienka sam padpoŭz da aparata, prymacavaŭ da siabie nieabchodny ryštunak i padaŭ u kamieru znak, što hatovy. Jon taksama skłaŭ rukami serca. Potym bieśpiłotnik uźlacieŭ, padniaŭšy paranienaha sałdata na labiodcy.

Kanstancin zhadvaje, što samoj vyšyni amal nie bajaŭsia. Najbolš jaho niepakoiła mahčymaść, što rasijanie sabjuć dron nad rakoj. Jon nie ŭmieje płavać i razumieŭ, što paśla padzieńnia ŭ vadu z takimi ranieńniami nie zmoža vyratavacca.

Padčas palotu dźmuŭ mocny viecier, z vačej ciakli ślozy. Achoŭnych akularaŭ u jaho nie było, a navušniki jon nie paśpieŭ nadzieć.

Dla prykryćcia asnoŭnaha bieśpiłotnika ŭkrainskija vajskoŭcy adnačasova zapuścili inšyja aparaty. Adzin ź ich byŭ źbity rasijanami, ale dron, jaki pieravoziŭ Kanstancina, zmoh pieraadoleć niebiaśpiečny ŭčastak, pierasiekčy Askoł i dabracca da miesca sustrečy.

Tam paranienaha pierasadzili na naziemnuju rabatyzavanuju płatformu «Miratvorac», jakaja dastaviła jaho dalej, paśla čaho vajskoŭca pieradali miedykam. Tak 4 kastryčnika 2026 hoda skončyłasia jahonaje 491‑dzionnaje znachodžańnie na bajavoj pazicyi.

Ciapier Kanstancin znachodzicca ŭ vajennym špitali. Jon dziakuje kamandavańniu i ŭsim, chto dapamahaŭ jamu vyžyć i arhanizavaŭ evakuacyju.

• 38
• 0
• 0
• 2
• 6
• 10
• 0
• 20