«Heta rasstrelnyja śpisy. Kali na akupavanaj terytoryi z nasielnictvam raspraŭlajucca, to spačatku vyznačajuć — pacierpić stolki i stolki čałaviek. A paśla my vyznačymsia piersanalna. Jany mohuć zrabić usio što zaŭhodna. Heta ništo inšaje, jak zvyčajnaja rasprava. Jana nie maje ničoha supolnaha ź piersanalnaj vinoju ludziej», — tak u intervju radyjo «Svaboda» kiraŭnica Centrvybarkama adreahavała na rašeńnie Jeŭrasajuza zabaranić 158 vysokapastaŭlenym łukašenkaŭcam ujezd ad Jeŭrasajuz.
Asabliva źviartaje ŭvahu fraza: «Ničoha supolnaha ź piersanalnaj vinoju ludziej». Jana hučyć niby pryznańnie faktu viny, ale admaŭleńnie ŭłasnaj roli.
«Nievinavataja ja, jon sam pryjšoŭ», — kryčała hierainia filma «Bryljantavaja ruka».
-
Cyhankoŭ: Babaryka značna bližejšy da pazicyi ofisa Śviatłany Cichanoŭskaj, čym da vykazvańniaŭ «babarykancaŭ»
-
Babaryka turemščykam: «U mianie było, ciapier niama, ale jość šaniec, što budzie. A ŭ vas nie było, niama i nie budzie. I ŭ vašych dziaciej nie budzie»
-
«Mnie kazali: ty havoryš jak kanadski emihrant». Siarhiej Šupa raskazaŭ pra Vilniu 90-ch, paraŭnańnie litoŭskaj litaratury ź biełaruskaj i adroźnieńni pamiž narodami
Ciapier čytajuć
Prosty biełarus ździviŭ ludziej, kali ŭ Hiermanii pryznavaŭsia ŭ lubovi da Łukašenki. Ale akazałasia, što jon niaprosty8
Kamientary