«Ja pačuŭ chłapok i ŭbačyŭ uspyšku jašče ŭ tuneli za 200 mietraŭ da prypynku»
Mašynist druhoha ciahnika Viačasłaŭ Fiłataŭ adrazu paśla vybuchu pramčaŭsia pa «Kastryčnickaj» biez prypynku.
— Na padjeździe da stancyi «Kastryčnickaja», pryblizna mietraŭ za 200, ja pačuŭ chłapok, zatym uspyšku — i tunel pačała achutvć vielmi hustaja zasłona dymu.Ja tut ža paviedamiŭ dyśpietčaru, što adbyvajecca zadymleńnie. Paralelna sa mnoj mašynist
Zajechaŭšy na stancyju, ja praktyčna spyniŭ ciahnik, bo amal ničoha nie było vidać. Dazvalali jechać techničnyja srodki
— Pasažyry zachvalavalisia?
— Paniki ŭ vahonach uźniknuć nie paśpieła. Pačałosia tolki ažyŭleńnie. Ja nie dumaju, što praz dym chtości z pasažyraŭ niešta ŭbačyŭ na stancyi «Kastryčnickaja».
Užo na nastupnaj stancyi ja pavinien byŭ vysadzić pasažyraŭ.
Ale ŭ suviazi z tym, što pačalisia mierapryjemstvy pa akazańni dapamohi ludziam na stancyi «Kastryčnickaja», dyśpietčar źniaŭ vysokaje napružańnie na šlachach.Darečy, pa atrymańni infarmacyi ab vybuchu dyśpietčar daŭ zahad na ŭsie stancyi i ŭsim mašynistam, kab u tunelach nichto nie spyniaŭsia. Tolki mnie skazali prajści stancyju «Kastryčnickaja». A pakolki napieradzie na «Płoščy Pieramohi» ciahnik jašče vysadžvaŭ pasažyraŭ (potym dyśpietčar daŭ jamu zahad jechać na stancyju «Płošča Jakuba Kołasa», tamu što jana była volnaja), ja nie paśpieŭ dajechać da prypynku. My spynilisia ŭ kryvoj na horcy (ad stancyi «Kastryčnickaja» da stancyi «Płošča Pieramohi» idzie padjom). Nie dajechali mietraŭ 150. Kali b byŭ spusk na stancyju «Płošča Pieramohi» my b dakacilisia navat biez vysokaha napružańnia. A tak ciahnik moh pakacicca nazad na «Kastryčnickuju», kali b nie byli pryniatyja miery: ja pastaviŭ ciahnik na stajankavy tormaz, heta jak u mašynie ručny tormaz.
— I potym pačali evakujavać ludziej?
— Ja išoŭ dziejničaŭ pa i paviedamiŭ dyśpietčaru, što spyniŭsia na takim i takim pierahonie ŭ suviazi z adsutnaściu vysokaha napružańnia. Dyśpietčar pryniaŭ rašeńnie vysadžvać ludziej i vieści ich pieššu da «Płoščy Pieramohi». Nam uklučyli avaryjnaje aśviatleńnie, vientylacyju, bo pach haru ad vybuchu zachoŭvaŭsia. A ja ŭklučyŭ jašče śviatło faraŭ. Kab nie stvarać paniku i harmidar u tuneli, ludzi vysadžvalisia pačynajučy ź pieršaha vahona. Ja rastłumačyŭ pasažyram, što dla biaśpieki treba ruchacca dalej ad kantaktnaj rejki. Ja pakazaŭ im, dzie jana raźmieščanaja, jak vyhladaje, i taksama skazaŭ nie dakranacca da viadučych častak na samim ciahniku.
Staraŭsia asabista paviedamić heta maksimalnaj kolkaści čałaviek, a nie tak, kab kryčać na ŭvieś vahon. Dapamahali mnie dvoje hramadzian. A potym jašče na dapamohu pryjšoŭ mašynist ciahnika, jaki spyniŭsia na stancyi «Płošča Pieramohi» (ruchaŭsia ŭ kirunku «Kastryčnickaj»), Pavieł Misačenka i
Kali vyzvalaŭsia pieršy vahon, ja sprabavaŭ supakoić ludziej u inšych vahonach pa hučnaj suviazi. Kazaŭ, kab nie chvalavalisia i ŭsie vychodzili pa čarzie. Paniki nie było.
— A Vam užo da hetaha času paviedamili, što sapraŭdy adbyłosia na «Kastryčnickaj»?
— Tolki pa pieramovach dyśpietčaraŭ ja zrazumieŭ, što adbyvajecca. Na evakuacyju ludziej pajšło bolš za hadzinu. Siońnia ja praciahvaju pracavać na našaj linii. Choć jana i staić, ale na pracu my (mašynisty) chodzim: sastavy prymajem i hatovyja ŭ luby momant vyjechać.
— Što vynieśli z taho, što zdaryłasia?
— Staŭ bolš uvažlivy. Ale strachu niama. Źjaviłasia aściaroha, ale ŭ dobrym sensie słova.
Ciapier čytajuć
Palaki kuplajuć damy ŭ Biełarusi — cikaviacca, ci chopić na žyćcio jeŭrapiejskaj piensii, i radujucca śmiešnym vydatkam18
Palaki kuplajuć damy ŭ Biełarusi — cikaviacca, ci chopić na žyćcio jeŭrapiejskaj piensii, i radujucca śmiešnym vydatkam
Pahladzieli film «Piaščotna da siabie», źniaty pa dzika papularnaj biełaruskaj knizie — pra zaciukanuju žančynu, jakuju chočuć zrabić dla ŭsich zručnaj
Kamientary