Dziady. Biełarusy Bielhii i Francyi naviedali mahiłu Mikoły Ravienskaha
U subotu 29 kastryčnika biełarusy Bielhii i Francyi sabralisia razam u BiełaruskajKaniešnie, addać daninu malitoŭnaj pamiaci svaim prodkam i spačyłym hierojam pryjšli daloka nie ŭsie, što akazalisia na čužynie — adčužeńnie ad tradycyj svajho narodu mocna zasieła ŭ sercach šmatlikich biełarusaŭ. Abyjakavaść (a niaredka i varožaść) da staradaŭniaje Chrystovaje viery, da ŭłasnaje kultury i movy, sparadžaje i abyjakavaść da svaich baćkoŭ, dziadoŭ, praščuraŭ. Ale, jak kažuć u narodzie, — «Boh nie Cimoška, bačyć niamnožka», tamu i zastajucca abyjakavyja biez Božaha błasłavieńnia i pakutujuć ad svajoj ža nierazvažlivaści…Hreka-Katalickaj carkvie ŭ Antvierpienie, kab uspomnić svaich dziadoŭ i razam pamalicca za dušy rodnych i blizkich, a taksama za dušy tych, chto addaŭ svajo žyćcio za Vieru Śviatuju i niezaležnaść i svabodu rodnaj Baćkaŭščyny.
Paśla malitvy ŭ carkvie, vierniki nakiravalisia na mohiłki ŭ Loven, dzie pachavany znakamity aŭtar šmatlikich tvoraŭ carkoŭnaj i patryjatyčnaj muzyki Mikoła Ravienski. La jahonaj mahiły śviatar Jan Majsiejčyk adpraviŭ zaŭpakojnuju liciju, a ŭsie
prysutnyja praśpiavali himn «Mahutny Boža», muzyku dla jakoha napisaŭ śvietłaj pamiaci spadar Ravienski.
Padčas malitvy byli ŭzhadanyja imiony biełarusaŭ, jakija pieradali estafietu lubovi i pavahi da Baćkaŭščyny, i jakija byli da apošnich svaich dzion addanymi biełaruskaj spravie patryjotami. U svajoj kazani ajciec Jan padziakavaŭ prysutnym za toje, što jany pieraadolvajuć usie ciažkaści, jakija spadarožničajuć stajańniu ŭ dobrym, i za toje, što jany svajoj prysutnaściu hałasujuć za Biełaruščynu.
Razam z darosłymi ŭ malitvie ŭziali ŭdzieł i dzieci viernikaŭ Biełaruskaj
Ciapier čytajuć
Śpiecsłužby atrymali dostup da pierapiski ŭ Signal, choć sama prahrama ŭžo była vydalenaja. Toje samaje mahło być i z TH. Jak tak i jak zaścierahčysia?22
Kamientary