"Prymusić usich harbacicca ŭ hetym rynku"

Vystupajučy z tradycyjnym pasłańniem u Avalnaj zali, Alaksandar Łukašenka pryznaŭsia, što skazaŭ rasiejskamu ambasadaru: my nia chočam składać jajki ŭ adzin košyk. Havorka išła pra budaŭnictva AES, ale vysłoŭje možna ekstrapalavać i na inšyja pytańni. Kolki b ni hučała rytualnaj rytoryki, šalonyja vyhody časoŭ "bratniaj intehracyi" ŭžo nia viernucca. Kraina praź "nie chaču" ŭpaŭzaje ŭ novyja realii.

Zrazumieła, adnoj z zadačaŭ było zaspakoić narod: budzie i ciapło, i śviatło, taryfy na žyllova-kamunalnyja pasłuhi nia stanuć raści nadta chutka. Karaciej, abvału ekanomiki nie dapuścim.

Ale akademičnaha vystupu nie atrymałasia. Emacyjnyja ekspromty pačalisia, jak tolki była zakranutaja balučaja naftavaja tema. Vyśvietliłasia: naftapierapracoŭščykam niama čaho žalicca, što ich nibyta biaz hrošaj pakinuli. Chaj šukajuć unutranyja rezervy, bo ŭ ich i tak "tłušču bolej, čym u luboha hramadzianina Respubliki Biełaruś".

U hetakaj samaj emacyjna-vobraznaj manery davodzilisia i inšyja aktualnyja zadačy. Tak, ahraryjam, zvykłym da datacyjaŭ, było zajaŭlena, što "karovy dyzpaliva nie dajuć". Uvohule, kardynalna mianiajecca palityka ŭ halinie subsidavańnia ekanomiki. Treba taksama spraścić padatkavuju systemu, mieniej teraryzavać biurakratyzmam pryvatny biznes. Zvyš usiaho, my daviedalisia, što navat u prezydenta vyklikaje sumnieŭ jakaść uradavaj statystyki.

Raz-poraz aficyjny kiraŭnik vielmi emacyjna palemizavaŭ z ujaŭnymi niadobrazyčliŭcami. Daŭ žorstki adkaz tym, chto kryčyć, nibyta "Łukašenka pierakinuŭsia na Zachad". Parekamendavaŭ nie naśmichacca z zadumy "vialikaj duhi" zamiežnaj palityki i zapeŭniŭ, što nie daremna lotaje pa azijackich stalicach. Rasčaravaŭ tych, chto ciškom spadziajecca na namenklaturnuju, kłanavuju, "siamiejnuju" pryvatyzacyju. Narešcie, paraiŭ apazycyi nie "hulać" na temie AES, "nie rabić na hetym palityčny kapitał". (Takim čynam, vajaž Milinkieviča pa čarnobylskich rajonach zaŭvažany.)

Chacia i było skazana, što abvalnaj pryvatyzacyi nia budzie, adnak raniejšaj kateharyčnaści ŭ hetym pytańni ŭžo nie adčuvałasia. Maŭlaŭ, pa miery pastupleńnia vyhadnych prapanoŭ budziem toje-sioje pradavać. Z rezkaha kamentaru možna było zrazumieć, što ŭ elitach vielmi aktualnym jość sakramentalnaje dla postsavieckaj rečaisnaści pytańnie kanversii ŭłady va ŭłaśnaść.

Kaniešnie, prahučali i rytualnyja zajavy pra viernaść kursu intehracyi, budaŭnictva "sajuznaje dziaržavy". Ale natchnieńnia ŭ ich nie było. Zrazumieła, treba niejak ułahodžvać stasunki z Maskvoju. Adnak padtekst byŭ taki, što varta trymać u hałavie i varyjant paŭtoru naftahazavaj vajny. Dziela hetaha, maŭlaŭ, i patrebny nam enerhietyčnyja chaŭrusy z Venesuełaj, Iranam, Azerbajdžanam.

Niekalki papiarednich štohadovych pasłańniaŭ vyklikali ŭ kamentataraŭ reziume: ničoha novaha! Pra siońniašni vystup hetaha nia skažaš. Rezka źmianiŭsia vonkavy kantekst, najpierš praz novuju palityku Maskvy ŭ pytańniach pastaŭki enerhanośbitaŭ. Rasieja sapraŭdy advučyła składać jajki ŭ adzin košyk. Stała da bolu zrazumieła: kamfortu "bratniaj intehracyi" z sapraŭdy braterskimi cenami na naftu i haz užo nia budzie. I tamu biełaruskaje kiraŭnictva, nastupajučy na horła ŭłasnaj pieśni, musić praklamavać rynkavyja imperatyvy.

Praŭda, pakul što maładoje rynkavaje vino spadziajucca ŭlić u staryja administracyjnyja miachi. Kažučy dasłoŭna, "prymusić usich harbacicca ŭ hetym rynku". I kali pra adychod ad "ručnoha kiravańnia" jašče było mimachodź skazana, to pra realnuju demakratyzacyju "dziaržavy dla narodu" havorki nia jšło.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0