Viktar Šnip
Sabačyja historyi
Adzin sabaka pryjechaŭ u Barysaŭ. Zajšoŭ papić kavy ŭ zabiahajłaŭku. A tam Hraždan, pieraapranuty ŭ milicyjanta, pje harbatu. Ubačyŭšy pryježdžaha, Hraždan dastaŭ hukaŭzmacnialnik i skazaŭ: “Ja ŭ dziacinstvie chvareŭ na rachit, ale ja viedaju, što Vasil Bykaŭ siońnia słužyć u palicyi, i vy tam, u svaim Miensku, jamu dapamahajecie...”
Adzin sabaka nieviadoma adkul pryjechaŭ da Šnipa. A Šnip pieraapranuŭsia Hraždanom i pajšoŭ načavać na vakzał.
Adzin sabaka pryjechaŭ na źjezd piśmieńnikaŭ. Zajšoŭ u zalu pasiadžeńnia. A tam Hraždan staić za trybunaj i raskazvaje pra Mu-Mu i Hierasima, jakija zahinuli ŭ časy kalektyvizacyi.
Adzin sabaka pryjechaŭ u Varšavu. Chodzić siarod palakaŭ i dzivicca: “Jak usio čysta...”. I raptam čuje hołas Hraždana: “Psia kreŭ! Haŭno za saboj zmyvać treba!”
Adzin sabaka pryjechaŭ na kurorty. I čuje: “Šanoŭnyja Hraždany i Hraždanki, kamu treba zrabić bajstručka, zachodźcie ŭ pałatu numar šeść. Pryjom viadzie doktar Ajbalit z hrupaj dresiravanych šympanze”.
Adzin sabaka pryjechaŭ z kamandziroŭki. Zvonić u dźviery. A žonka nie admykaje, a kaža: “Ja ciapier žyvu z Hraždanom, a ty jedź tudy, adkul pryjechaŭ. U nas bulby na traich nia chopić...”
Adzin sabaka pieraapranuŭsia ŭ Don Ki Chota, sieŭ na kania i pajechaŭ šukać svaju Dul Si Nieju. Ubačyŭ heta Hraždan, pakłaniŭsia pieraapranutamu sabaku i skazaŭ: “Miłaścivy hasudar, u vas vusy adkleilisia, i ŭ kania chvost advaliŭsia. Vaźmicie mianie, dastapačcimy, svaim padmiatajłam. Ja budu vam kazki nanač razkazvać i ź dziaŭčatami spać...”
Adzin sabaka trapiŭ u žyvot ryby-kita. Chacieŭ paspać, jak pačuŭ hołas Hraždana: “Ad mianie ty nikudy nia dzieniešsia. Treba budzie, ulubišsia i ženišsia!”
ad hraždanoŭ
Sabaka nabyŭ kvitok na kancert. Pryjšoŭ, a tam śpiavaje “Hraždanskaja oborona”.
Adzin sabaka lubiŭ čytać choku, a Hraždan nie razumieŭ i łajaŭsia: “Dy idzi ty sa svaim Kupałam!..”
Sabaka charčavaŭsia ŭ “Bulbianoj”, a Hraždan ličyŭ heta niepatryjatyčnym i piŭ harbatu ŭ “MakDonaldzie”.
Adzin sabaka navučyŭsia chadzić na zadnich łapach. Ubačyŭ heta Hraždan i zakryčaŭ: “Ja vas usich na kaleni pastaŭlu!”
Adzin sabaka pryjšoŭ na mitynh, a Hraždan padbieh i pytajecca: “Vy ad jakoj partyi?”
Sabaka atrymaŭ list z-za miažy, Hraždan pakryŭdziŭsia i zhryz sabie łokci.
Adzin sabaka apranuŭ smokinh. Ubačyŭ Hraždan i ździviŭsia: “Nu, vylity Karuza!”
Adzin sabaka vielmi kachaŭ žančyn. Zaŭvažyŭ heta Hraždan i kaža: “Albo partyja, albo baby”.
Adzin sabaka byŭ u Paryžy, a Hraždan słužyŭ na saviecka-manholskaj miažy.
Arciom Arašonak, Viciebsk
Ciapier čytajuć
I pra realnych bandytaŭ, i pra kryvarukaha Kościu-plitačnika, i pra seks u ciahniku. Žurnalistka z Homiela napisała knihu — čytać jaje strašna i śmiešna1111
Kamientary