Hibrałtar
Firmaŭ bolej, čym ludziej
15 tysiačaŭ čałaviek (pałova nasielnictva Hibrałtaru) vyjšli ŭ paniadziełak na mitynh pratestu, kab nie dapuścić pieradačy apošniaje kalonii Eŭropy pad supolnaje brytanska-hišpanskaje kiravańnie. Hibrałtar staŭ kalonijaj Vialikaj Brytanii pavodle Ŭtrechckaha traktatu 1713 h.
Hety ž dakument praduhledžvaje, što svoj status kraina moža źmianić tolki sa zhody jejnych žycharoŭ. A jany nia chočuć jaho mianiać. Tak, u 1967 h. padčas referendumu ab budučyni kraju za hišpanskuju ŭładu prahałasavali tolki 44 čałavieki. Urešcie i tyja musili źjechać z Hibrałtaru, bo prabrytanskaje nasielnictva nie davała im anijakaha žyćcia.
Hibrałtarcy ličać siabie brytancami, choć usie vałodajuć hišpanskaj (u škołach vykładańnie idzie na abiedźviuch movach), a kožny treci maje zaharadny dom u Hišpanii. Pad hišpanskuju ŭładu jany nia chočuć trapić z ekanamičnych pryčynaŭ: siońnia hibrałtarcy zarablajuć napałovu bolš za hišpancaŭ. Dziakujučy adsutnaści mytni jany dobra nažyvajucca na handlovych hiešeftach. Štohod u Hibrałtar pryjazdžaje 6 młn. čałaviek, ale tolki kožny šosty ź ich — turyst, astatnija — kamersanty. Tut z-za spryjalnaha pravavoha režymu zručna zasnoŭvać firmy: na siońnia ich zarehistravana zvyš 50 tysiačaŭ — bolej, čym žycharoŭ.
Siarhiej Radštejn
Kamientary