Тысячы чалавек прыйшлі развітацца з Паўлам Шараметам у Мінску
Сёння ў Мінску на Паўночных могілках адбудзецца пахаванне забітага ў Кіеве журналіста Паўла Шарамета. У храме Усіх Святых на вуліцы Каліноўскага, 121 праходзіць паніхіда, якая будзе доўжыцца да 14.00.
Развітацца з журналістам прыйшлі ўжо каля 500 чалавек. Чарга да ўвахода ў храм расцягнулася на добрых сто метраў.
Журналістаў з тэхнікай у памяшканне, дзе стаіць труна, не пускаюць. Ля труны з целам Шарамета — жонка Паўла Наталля, сяброўка Алена Прытула, украінскі журналіст і дэпутат Мустафа Наем, супрацоўнікі амерыканскай амбасады.
Таксама журналіст «Нашай Нівы» убачыў ля царквы намесніка кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Ігара Бузоўскага — ці падыходзіў ён развітацца з Шараметам, невядома.
Прысутнічаюць вышэйшыя чыны міліцыі ў цывільным, паводзяць сябе спакойна і карэктна. Шмат здымачных груп украінскіх тэлеканалаў — 1+1, Інтэр. Прыехалі і журналісты расійскага Першага канала, яны трымаюцца асабняком. За гадзіну, што праходзіць цырымонія развітання, не з'явіўся ніводзін беларускі афіцыйны канал.
Да 12-й гадзіны тых, хто прыйшоў развітацца, было ўжо каля тысячы. Збольшага ў чарзе людзі сярэдняга веку, ёсць і моладзь. Ахова па перыметры храма паводзіць сябе спакойна, нікога не абшуквае.
В.а. паверанага ў справах ЗША ў Мінску Джордж Нол: «Мы прыйшлі аддаць даніну памяці чалавеку, які быў верны сваім прынцыпам, змагаўся за свабоду слова і працы журналіста. Сваіх версій наконт таго, што здарылася, мы не выстаўляем — будзем чакаць афіцыйных».
Лідар партыі левых «Справядлівы свет» Сяргей Калякін: «З Паўлам мы не былі палітычнымі саюзнікамі, шмат у чым нашыя меркаванні разыходзіліся. Часам я не падрымліваў ягоны спрошчаны погляд на вырашэнне праблем у Беларусі. Нягледзячы на гэта, Павел, хоць не жыў на Радзіме, быў яе шчырым патрыётам. Беларусь шмат страціла з яго сыходам.
У свой час, калі на Паўла завялі справу, я дапамог яму заехаць у Расію. Гэта тая маленькая дэтэктыўная гісторыя, што нас звязвае».
Сустаршыня БХД Павел Севярынец: «З Шараметам мы былі знаёмыя даўно. Ён добра ведаў рэаліі трох краін — Беларусі, Расіі, Украіны. З яго сыходам Беларусь страціла зорку».
Журналістка Святлана Калінкіна: «Цяжка сказаць, што зараз будзе з «Беларускім партызанам», бо там за ўсё адказваў Павел. Веру, што яго забойства будзе раскрытае, бо па гарачых слядах гэта зрабіць лягчэй».
Калі труну з целам журналіста пачалі выносіць з царквы, прысутныя людзі пачалі спяваць «Магутны божа», заглушыўшы праваслаўных святароў, якія спявалі па-руску.
А як толькі труну загрузілі ў машыну, людзі запляскалі ў далоні і не спыняліся хвілін пяць, паказваючы такім чынам павагу — калі ў апошні шлях, дык пад апладысменты.
Сваякі Шарамета і шмат хто ў гэты момант не сталі стрымліваць сябе, заплакаўшы.
Цяпер чытаюць
«Я так далёка забралася. Шкада толькі, што не магу паказаць гэта тату». Як жыве дачка Паўла Шарамета праз 10 гадоў пасля яго гібелі1
Каментары