Навукоўцы пры дапамозе лазера ўпершыню змаглі кіраваць маланкай
Сутнасць эксперыменту заключалася ў стральбе па навальнічных аблоках моцнымі лазернымі імпульсамі.
Маланкі — гэта велізарныя атмасферныя электрычныя разрады, тэмпература якіх падчас удару дасягае 30 000 С°, што ў пяць разоў больш, чым тэмпература паверхні Сонца. Кожны год на Зямлю трапляе больш за мільярд падобных разрадаў, якія прыводзяць да тысяч людскіх смерцяў, дзясяткаў тысяч траўм і шматмільярдных матэрыяльных страт.
Таму людзі працягваюць шукаць эфектыўныя спосабы барацьбы з наступствамі гэтай з'явы.
Нядаўна ў часопісе Nature Photonics з'явіўся артыкул, у якім апісваецца праца лазернай устаноўкі, дастаўленай у мінулым годзе на вяршыню швейцарскай гары Сэнціс і размешчанай каля 124-метровай тэлевежы, якая прымае на сябе ўдары маланкі прыкладна 100 разоў на год.
Даследчыкі чакалі, калі збяруцца навальніцы, і ў перыяд з ліпеня па верасень 2022 года стралялі моцнымі лазернымі імпульсамі па навальнічных аблоках агулам больш за шэсць гадзін запар. Прыборы, настроеныя для рэгістрацыі ўдараў маланкі, паказалі, што падчас эксперыментаў лазер здолеў адхіліць траекторыю чатырох разрадаў маланкі.
«Адзін з гэтых разрадаў меў месца пры ясных умовах надвор'я, таму гэта ўдалося падрабязна прааналізаваць. Высветлілася, што разрад не проста быў адхілены, ён строга ішоў за лазерам», — расказвае The Guardian са спасылкай на даныя эксперыменту.
Навукоўцы дадаюць, што больш моцныя лазеры патэнцыйна змогуць накіроўваць маланку на вялікія адлегласці і нават выклікаць яе да таго, як яна стане для кагосьці пагрозай.
«Нягледзячы на тое, што лазеры нясуць прамую пагрозу для чалавечых вачэй, гэты эксперымент пракладвае шлях да лазерных сістэм аховы ад маланак у аэрапортах, ля ракетных стартавых пляцовак, на хмарачосах і іншых месцах», — падкрэсліваюць даследчыкі.
Каментары