«Усё гэта вартае таго». Экіпаж «Артэміды» вяртаецца на Зямлю і правёў прэс-канферэнцыю ў космасе

У сераду астранаўты місіі «Артэміда-2» правялі прэс-канферэнцыю ў космасе. Гэта была першая магчымасць пагаварыць з камандай пасля аблёту Месяца, падчас якога астранаўты аддаліліся ад Зямлі на рэкордную адлегласць.

У размове з журналістамі пілот місіі Віктар Гловер сказаў, што экіпаж з нецярпеннем чакае магчымасці падзяліцца са светам тым, што яны ўбачылі: «Ёсць яшчэ так шмат фатаграфій, так шмат гісторый, і, божа мой, я нават яшчэ не пачаў усведамляць, праз што мы прайшлі. У нас яшчэ два дні наперадзе, і [будучы] палёт на вогненным шарыі праз атмасферу — гэта таксама незабыўнае ўражанне».

Падчас віртуальнай прэс-канферэнцыі ў Цэнтры касмічных палётаў імя Джонсана НАСА ў Х’юстане астранаўты зноў з’явіліся ў прамым эфіры, а мікрафон плаваў паміж імі.

Кожны з іх па чарзе адказваў на пытанні журналістаў, хоць і з прыкметнай затрымкай.

Карэспандэнт Los Angeles Times спытаў экіпаж пра 40 хвілін «глыбокай самоты», калі яны страцілі сувязь з Зямлёй.

Камандзір Рэйд Уайзман сказаў, што ў экіпажа было шмат навуковай працы, і гэта былі «магчыма, самыя важныя месяцовыя назіранні для нашай геалагічнай каманды».

«Але мы ўчатырох надалі гэтаму хвілінку, паласаваліся печывам з кляновым сіропам, якое прывёз Джэрэмі, і патрацілі тры-чатыры хвіліны, проста як экіпаж, каб па-сапраўднаму ўсвядоміць, дзе мы знаходзімся», — сказаў ён.

Для Гловера «найвялікшым падарункам» місіі стала назіранне месяцовага зацьмення з адваротнага боку Месяца.

Для Уайзмана «кульмінацыйным момантам» стала тое, што яго каманда назвала месяцовы кратар у гонар яго памерлай жонкі Кэрал, якая памерла ад раку ў 2020 годзе.

«Думаю, калі Джэрэмі прамовіў імя Кэрал… Думаю, менавіта ў гэты момант мяне перапаўнялі эмоцыі, і я паглядзеў на Крысціну — яна плакала, — сказаў Рыд. — Асабіста для мяне гэта быў свайго роду кульмінацыйны момант місіі».

Экіпаж таксама расказаў, што навіны з Зямлі яны атрымлівалі ад сваіх сваякоў.

«Яны былі для нас крыніцай інфармацыі пра тое, як місія ўспрымаецца грамадскасцю, — сказаў Уайзман. — Хоць, вядома, усе яны ставяцца да гэтага прадузята».

Навуковы рэдактар Бі-бі-сі Рэбека Морэл спытала, чаго астранаўтам будзе больш за ўсё не хапаць, калі яны вернуцца з космасу, і Крысціна Кох адказала, што ёй будзе не хапаць «духу таварыства».

«Мы не зможам праводзіць больш глыбокія даследаванні, калі не будзем рабіць некаторыя нязручныя рэчы, калі не пойдзем на некаторыя ахвяры, калі не будзем ісці на некаторую рызыку. І ўсё гэта таго варта», — сказала яна.

Вяртанне на Зямлю

«Арыён» не планаваў прызямляцца на Месяцы, а абляцеў яго вакол, убачыўшы яго адваротны бок, які ніколі не бачны з Зямлі. Спадарожнікі ўжо фатаграфавалі адваротны бок раней, але касманаўты сталі першымі людзьмі, якія ўбачылі на ўласныя вочы некаторыя ўчасткі паверхні адваротнага боку, яго велізарныя кратары і лававыя раўніны.

У панядзелак чацвёра астранаўтаў дасягнулі рэкорднага выдалення ад Зямлі — прыкладна 405 550 км, прыкладна на 6000 км перавысіўшы папярэдні рэкорд, які на працягу 56 гадоў належаў камандзе «Апалона-13».

Дасягненні ў месяцовай навуцы звычайна абапіраліся на спадарожнікі, якія праходзяць міма Месяца, і назіранні з Зямлі. Але шасцігадзінны аблёт Месяца, здзейснены экіпажам, забяспечыў паток навуковых даных у рэжыме рэальнага часу.

Цяпер экіпажу трэба будзе некалькі спакойных дзён праверак і эксперыментаў перад апошнім выпрабаваннем — уваходжаннем у атмасферу на высокай хуткасці і прывадненнем у Ціхім акіяне.

На зваротным шляху пры ўваходзе ў атмасферу Зямлі карабель дасягне хуткасці 38 365 км/г — гэта рызыкоўная фаза місіі, якая падвергне выпрабаванню цеплаахоўны шчыт «Арыёна».

«На самай справе я думаў пра ўваходжанне ў атмасферу з 3 красавіка 2023 года, калі нас прызначылі на гэтую місію», — сказаў пілот Віктар Гловер, калі яго спыталі, што ён думае пра вяртанне.

Гловер і яго калегі з НАСА, астранаўты Рыд Уайзман і Крысціна Кох, а таксама канадскі астранаўт Джэрэмі Хансен — гэта першая хваля астранаўтаў у рамках шматмільярднай па выдатках серыі місій праграмы «Артэміда», мэта якой — вярнуць людзей на паверхню Месяца да 2028 года, апярэдзіўшы Кітай, і забяспечыць доўгатэрміновую прысутнасць ЗША на Месяцы на працягу наступнага дзесяцігоддзя, пабудаваўшы месяцовую базу для патэнцыйных будучых місій на Марс.

Кох параўнала серыю місій з эстафетай, сказаўшы журналістам: «У нас нават ёсць эстафетныя палачкі, якія мы купілі, каб мець прадметны сімвал гэтага».

«Мы плануем перадаць іх наступнаму экіпажу, і ўсё, што мы робім, мы робім з думкай пра іх», — сказала яна.

Наступная місія, «Артэміда-3», будзе ўключаць у сябе выпрабаванне стыкоўкі на нізкай калязямной арбіце паміж капсулай «Арыён» і абодвума месяцовымі пасадачнымі модулямі, якія NASA плануе выкарыстоўваць для дастаўкі астранаўтаў на Месяц у наступных місіях.

«Артэміда-4», запланаваная на 2028 год, стане першай пілатуемай пасадкай на Месяц з моманту палёту «Апалона-17» у 1972 годзе.

• 6
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0