Грыбы праз свае біялагічныя асаблівасці добра паглынаюць цэзій-137 і значна больш інтэнсіўна назапашваюць радыенукліды, чым іншыя лясныя расліны. Колькасць цэзію-137 у грыбах заўсёды вышэйшая, чым у глебе, на якой яны растуць.
Паводле здольнасці назапашваць радыенукліды грыбы падзяляюцца на чатыры групы.
Да слабых назапашвальнікаў адносяцца апенькі, дажджавікі жамчужныя, шампіньёны і страчкі звычайныя.
Сярэдне назапашваюць сыраежкі, бабкі, лісічкі, баравікі і падасінавікі.
Да грыбоў, якія моцна назапашваюць радыенукліды, адносяцца грузды, рыжыкі, ваўнянкі і зялёнкі.
Найбольшай здольнасцю да назапашвання характарызуюцца польскія грыбы, свінушкі, маслякі і махавікі.
У капялюшыках грыбоў канцэнтрацыя радыенуклідаў звычайна ў 1,5—2 разы вышэйшая, чым у ножках. Асабліва гэта характэрна для баравікоў, бабак, падасінавікаў і польскіх грыбоў. Выразнай розніцы паміж маладымі і старымі грыбамі па колькасці цэзію-137 не адзначаецца. Аднак рэкамендуецца збіраць маладыя грыбы, паколькі ў старых могуць назапашвацца таксічныя рэчывы.
Сярод дзікарослых ягад здольнасць назапашваць цэзій-137 павялічваецца ў такой паслядоўнасці: каліна, рабіна, суніцы, ажыны, маліны, брусніцы, буякі.
Найбольш радыенуклідаў назапашваюць журавіны і чарніцы.
Пры аднолькавых умовах росту чарніцы могуць назапашваць цэзій-137 у 2—3 разы больш, чым маліны і суніцы.
Цяпер чытаюць
Стала вядома пра смерць доўгажыхаркі Марыі Канановіч з Валожыншчыны, якой па пашпарце быў 121 год5
Каментары