Усевалад Сцебурака. Давай я табе раскажу, чаго ты не бачыш за морам
Усевалад Сцебурака апублікаваў у сваім фэйсбуку новы верш
Давай я табе раскажу,
чаго ты не бачыш за морам —
як цешацца травы з дажджу,
як сонца садзіцца за борам.
Як ноч атуляе агні,
як вокны гараць у хаце.
Давай я табе раскажу,
чаго ты не бачыш там, браце.
Нястомна шумяць трысьнягі,
а ў печы палаюць дровы,
і нібы бурштын дарагі
у слоіку мёд чабаровы.
Тут можна ўмыцца з расы
тут можна сп'янець ад суніцы,
ды не надзівіцца з красы,
і не наталіцца з крыніцы.
Які лістапад тут цяпер
пад зводам нябёс празрыстых!
І клён раздае на павер
лістоў залатых і чыстых.
Тут восень звініць, як струна
і звыклае ўсё іначыць…
Аднога не ведаю я
ці хочаш ты гэта бачыць?..
З нізкі «Лісты невядомаму земляку».
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра3232
Каментары
Ты хера пабачыш на Жодзіне.
Бо шыбай там ёсць гафраванае шкло,
Ржавай рэшачкай загароджана.
Там шпацыр ў каменным мяшку,
Сьвятло па начах, брэх сабакаў.
Цяпер бы шчэ ўзяць ды вярнуцца туды,
Абчытаўшыся сьцебуракаў.
мы з папай рымскім правяралі