Аналітык Віталь Цыганкоў адкаментаваў вынікі Вечароў Апладысментаў.
Змагаючыся з маўклівымі воплескамі, улады выглядаюць не толькі жорсткімі, але і трохі дурнаватымі. Чаго вартае адно маўчанне пасля выступу Лукашэнкі 3 ліпеня і даволі шмат анекдотаў, якія з’явіліся пасля рэпрэсій за воплескі. Ініцыятары акцый сваёй такой постмадэрнісцкай стылістыкай па меншай меры стылёва накінулі ўладам свой сцэнар, зрабілі яе не толькі злоснай, жорсткай, але і смешнай.
Калі задача была вузкай — паказаць абсурднасць і кафкіянства улады, яе судовай сыстэмы, то яна выкананая з запасам. Барацьбу за СМІ, безумоўна, «маўклівы пратэст» выйграў. Я нагадаю, што, паводле НІСЭПД, 51 працэнт лічыць, што Лукашэнка абапіраецца на міліцыю і КДБ, і толькі 19 — што на народ.
Каментары