Na zachadzie Jeŭropy «Jeŭrabačańniem» cikaviacca vuzkija masy abmiežavanych słuchačoŭ, ale ni ŭ adnoj krainie tam konkurs nie ŭźviedzieny na alimpijski ŭzrovień, jak u byłym SSSR. Piša Vital Voranaŭ.
Biełaruskamoŭny žurnalist i litaratar Vital Voranaŭ, jaki bolšuju častku žyćcia pražyŭ na Zachadzie, nie razumieje tuju histeryju, što razhortvajecca ŭ Biełarusi štohod z nahody praviadzieńnia konkursu «Eŭravizija».
U eŭrapiejskaj prastory konkursam cikaviacca vuzkija masy abmiežavanych słuchačoŭ, ale ni ŭ adnoj sapraŭdy eŭrapiejskaj dziaržavie sprava nia ŭźviedzienaja da alimpijskaha ŭzroŭniu.Adbyvajecca heta nie tamu, što na zachadzie inšyja muzyčnyja husty, a tamu, što muzyka tam nie vykarystoŭvajecca ŭ jakaści pryłady dziaržaŭnaje prapahandy.
Ciaham niekalkich hadoŭ «Eŭravizija» — heta konkurs uschodnich respublik. Nivodzin eŭrapiejski hurt, jaki pavažaje siabie i svaich słuchačoŭ nie padaść zajaŭku na ŭdzieł u hetaj fejeryi biezhustoŭnaści kiču, bo tym samym pierakreślić svaje šancy ŭ ciamiačaj što‑kolečy ŭ muzycy aŭdytoryi. Pa‑druhoje,
papsa nie źjaŭlajecca ŭ hetych krainach muzyčnym etalonam i nie znachodzicca pad dziaržaŭnym kaŭpakom, a tamu i azart i emocyi ad jaje našmat mienšyja čym na ŭschodzie.Adtul taksama vialikaja roźnica «ŭzroŭniu» pamiž «zachodnimi» i «ŭschodnimi» łabuchami, jakija prymajuć udzieł u festyvali. U toj čas kali zasnavalniki konkursu vysyłajuć tudy tolki tych vykanaŭcaŭ, jakija ŭ svaich intaresach i pa ŭłasnaj voli pahadžajucca nałažyć na siabie klajmo «Eŭravizii», to novyja ŭdzielniki zaprahajuć u sani samych što ni jość narodnych lubimcaŭ. U adnym karaleŭstvie systemaj kiruje muzyčny rynak, u druhim, jak i za savieckim časam, zapraŭlaje sama systema. Mienavita ŭ byłych savieckich respublikach adsutničaje sapraŭdny muzyčny rynak, a dziaržava ŭsio jašče zastajecca manapolnym patronam. Što charakterna, hust u hetaha patrona zaŭždy taki samy, jak i ŭ masaŭ. Badaj nivodnaja dziaržava na śviecie nia viedaje toj kolkaści muz‑hnoju, jaki ŭ Rasiei vydajecca za toje, čym i jość muzyka. U toj ža čas, jak ni dziŭna, Rasieja ŭsio jašče zastajecca «kulturnym» aryjenciram dla šmat jakich krainaŭ.
Jość jašče adna, bolš persanalnaja, roźnica ŭ padychodzie da konkursu. Adny śpievuny prosta znachodziać u im mahčymaść realizavać sceničny vobraz muzyčnaha błazna, a druhija na poŭnym surjozie vyciskajuć padčas svaich vystupaŭ ślozy i byccam‑by‑emocyi. Byłyja saviety čaściej padpadajuć pad druhi typ padychodu. Staraja Eŭropa viadoma taksama lubić pieramahać u konkursie i nia tak daŭno navat krychu pamianiała pad siabie jaho ŭmovy, ale pieramoha tam nikoli nie ŭsprymałasia jak bajavoje zadańnie, a muz‑niavolniki dy ich spec‑kamandy nia musiać tam tłumačycca za parazy na ŭzroŭni ad školnika da ministra, jak heta časta byvaje ŭ nas.
Uzvažyŭšy ŭsio heta, treba pamiatać, što
kali kancert «Eŭravizii» akurat prypadaje na mižnarodny dzień muzejaŭ, to niezaležna ad taho ŭ jakoj častcy Eŭropy vy znachodziciesia, varta vybrać mienavita druhi varyjant.
-
Na mahile Viački Stankieviča na pomniku — ni słova pa-biełarusku. Voś pra što heta kaža nakont emihrantaŭ, emihracyi i «biełaruskaści ŭnukaŭ»
-
Lvoŭski: U Biełarusi nacyjanalnaje śviata — heta rycarskija turniry, u Rasii — sarafany i karahody
-
Praryŭ marakancaŭ u Sieutu: što heta było? Ci mahła heta być tonkaja pomsta Vašynhtona Madrydu? I ci adabjecca na lehalizacyi biełarusaŭ?
Ciapier čytajuć
«Hałandski architektar», jaki adbudavaŭ Vostruju bramu i pastaviŭ sabie dom-krepaść u Hajciuniškach, akazaŭsia nijakim nie hałandcam. Ale jaho spadčyna zachaplaje88
«Hałandski architektar», jaki adbudavaŭ Vostruju bramu i pastaviŭ sabie dom-krepaść u Hajciuniškach, akazaŭsia nijakim nie hałandcam. Ale jaho spadčyna zachaplaje8
Taćciana Zamiroŭskaja pieršy raz za 11 hadoŭ viarnułasia z ZŠA ŭ Jeŭropu. Mnohija maniery, zvyčki i navat ptuški, jakich my nie prykmiačajem, vyklikali ŭ jaje buru ŭspaminaŭ1010
Kamientary