Hetaja aktorka atrymała najbolš «Oskaraŭ» u historyi — ale nikoli nie prychodziła ich atrymlivać

Na praciahu amal 50 hadoŭ jana čatyry razy atrymlivała hetuju ŭznaharodu — ale ni razu nie pryjšła na cyrymoniju, kab zabrać jaje asabista, piša Vogue.

Ketryn Chiepbiorn nie ŭpisvałasia ŭ ramki. Jana lohka išła na kanflikty z presaj, nie lubiła publičnaść i staviłasia da słavy pa-svojmu. I razam z tym mienavita jana stała rekardsmienkaj premii Oskar: čatyry ŭznaharody ŭ katehoryi «Najlepšaja aktorka» — bolš, čym u kaho-niebudź u historyi kino.

Ketryn Chiepbiorn naradziłasia 12 maja 1907 hoda ŭ horadzie Chartfard.

Jana nie była svajačkaj Odry Chiepbiorn, niahledziačy na supadzieńnie proźvišča.

Dla svajho času jana była aktorkaj novaha typu — mocnaj, niezaležnaj, biez žadańnia adpaviadać čužym čakańniam.

U 1920‑ch hadach jana pačała karjeru ŭ teatry na Bradviei. Paźniej jaje zaŭvažyli pradziusary, i jana atrymała svaju pieršuju rolu ŭ kino — u filmie «Bil ab razvodzie» (1932). Užo praz hod, u 26 hadoŭ, jana atrymała svoj pieršy «Oskar» za film «Ranišniaja słava» (1933). Jašče try ŭznaharody jana atrymała ŭ nastupnyja dziesiacihodździ.

Čatyry «Oskary» Ketryn Chiepbiorn śviedčać pra jaje šyroki akciorski dyjapazon i zdolnaść pracavać z roznymi rolami.

Pavialičyć

Jana pastajanna raźvivałasia, i heta vidać nie tolki ŭ filmach, jakija prynieśli joj uznaharody, ale i ŭ tych, za jakija jana atrymlivała naminacyi. Usiaho Chiepbiorn naminavali na «Oskar» 12 razoŭ. Bolš naminacyj siarod aktrys maje tolki Merył Stryp — 21.

Voś čatyry filmy, za jakija Ketryn Chiepbiorn atrymała «Oskar»:

«Ranišniaja słava» (1933)

U hetym filmie jana hraje Jevu Łaŭlejs — ambicyjnuju aktorku, jakaja pierajazdžaje ŭ Ńju-Jork, kab pabudavać karjeru na Bradviei.

Pavialičyć

U adnoj sa scen jana abiacaje sabie nie paŭtaryć los akcioraŭ, jakija chutka stanoviacca viadomymi i hetak ža chutka hublajuć słavu. Hetaje rašeńnie pierahukajecca z karjeraj samoj Chiepbiorn.

«Adhadaj, chto pryjdzie na viačeru» (1967)

U hetaj sacyjalnaj dramie Ketryn Chiepbiorn hraje Kryścinu Drejtan — maci, jakaja ŭ ZŠA 1960‑ch hadoŭ daviedvajecca, što jaje dačka choča vyjści zamuž za ciomnaskuraha mužčynu. Film zakranaje temy rasizmu, kanfliktu pakaleńniaŭ i roznych ujaŭleńniaŭ pra rolu žančyny.

Razam ź joj u stužcy zdymaŭsia jaje šmathadovy partnior Śpiensier Trejsi. Padčas zdymak jon byŭ ciažka chvory, i ŭsie razumieli, što heta jaho apošni film. U scenie ź jaho finalnym manałoham Chiepbiorn płača — i hetyja ślozy byli sapraŭdnymi. Praz 17 dzion paśla zaviaršeńnia zdymak Trejsi pamior.

Pavodle słoŭ blizkich, Chiepbiorn tak i nie pahladzieła finalnuju viersiju filma.

«Leŭ uzimku» (1968)

Tut jana hraje karalevu Eleanoru Akvitanskuju — mocnuju i razumnuju žančynu, jakaja apynajecca ŭ centry baraćby za ŭładu pamiž svaim mužam Hienrycham II i ich synami. Jaje hierainia składanaja i šmathrannaja: upeŭnienaja, dalnabačnaja, zdolnaja ŭpłyvać na inšych, ale razam z tym uraźlivaja ŭ žadańni być kachanaj i nie stracić uładu.

«Na załatym voziery» (1981)

U hetym filmie Ketryn Chiepbiorn hraje Etel Tejer — stałuju žančynu, jakaja žyvie z mužam Normanam (Hienry Fonda) u domie kala voziera. Etel — ciopły, adkryty čałaviek, jaki sprabuje zachavać bałans u siamji, niahledziačy na ŭzrost i składanyja adnosiny.

Heta historyja pra siamju, stareńnie i pryniaćcie źmien. Rola stała adnoj z najmacniejšych u jaje karjery, i mienavita za jaje jana atrymała svoj čaćviorty «Oskar».

Niahledziačy na svaje dasiahnieńni, Ketryn Chiepbiorn nie naviedvała cyrymonii. Jana kazała: «Uznaharody ničoha nie značać. Maja sapraŭdnaja ŭznaharoda — heta praca».

Adziny raz jana źjaviłasia na scenie «Oskara» ŭ 1974 hodzie — kab uručyć uznaharodu pradziusaru Łoŭrensu Vajnbierhu.

Jana nie chacieła adpaviadać kłasičnym ujaŭleńniam pra žanockaść u Halivudzie.

Chiepbiorn admoviłasia ad vobrazu «krochkaj žančyny» i vybirała roli mocnych, razumnych i niezaležnych hieraiń, što sfarmavała novaje ŭjaŭleńnie pra žanočyja vobrazy ŭ kino.

Paśla pośpiechu ŭ pačatku 1930‑ch jaje papularnaść nienadoŭha źniziłasia — jaje navat uklučyli ŭ śpis «nieprybytkovych» akcioraŭ. Ale jana vykupiła pravy na film «Fiładelfijskaja historyja» (1940) i vykarystała jaho dla viartańnia ŭ industryju. Heta spracavała — jana atrymała naminacyju na «Oskar». U 1940— 1950‑ch hadach jana kančatkova zamacavałasia jak adna z najmacniejšych aktrys Halivudu i praciahvała zdymacca da 1990-ch.

Jana stała simvałam andrahinnaha stylu.

Pavialičyć

U časy žorstkich standartaŭ pryhažości jana časta nasiła štany — što było nietypova dla 1930— 1940‑ch hadoŭ. Jaje strymany styl staŭ paznavalnaj rysaj i paŭpłyvaŭ na nastupnyja pakaleńni žančyn.

Jana bolš za 20 hadoŭ była ŭ adnosinach sa Śpiensieram Trejsi. Jany paznajomilisia na zdymkach filma «Žančyna hoda» (1942) i byli razam da jaho śmierci ŭ 1967 hodzie.

Ich adnosiny nie byli aficyjnymi, bo Trejsi byŭ žanaty i nie razvodziŭsia z relihijnych pryčyn. Chiepbiorn prymała heta i nazyvała jaho kachańniem usiaho žyćcia.

Jana była spartoŭkaj. Akramia akciorstva, jana zajmałasia tenisam, płavańniem, holfam, biejsbołam i krykietam. Z maładości viała aktyŭny ład žyćcia i zachoŭvała jaho da staraści.

Jaje hołas byŭ unikalnym. Ketryn Chiepbiorn mieła vyraznuju dykcyju i charakterny novaanhlijski akcent, jaki staŭ jaje paznavalnaj rysaj i ŭzmacniaŭ vobraz mocnaj i ŭpeŭnienaj žančyny jak u žyćci, tak i na ekranie.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0