«Raspłakaŭsia i pačaŭ prasić prabačeńnia». Žychar Vilni raskazaŭ, jak złaviŭ 14‑hadovaha padletka, jaki pisaŭ «Vilnia naša»
Padletak razmaŭlaŭ pa-litoŭsku biez akcentu.

U sieradu ranicaj palicyja ŭ centry Vilni zatrymała niepaŭnaletniaha, jaki na nabiarežnaj Vialli napisaŭ farbaj nadpis «Vilnia naša». Vyśvietliłasia, što parušalnika spyniŭ minak — bolš padrabiaznaściej pra incydent jon raskryŭ vydańniu LRT.lt.
Pavodle słoŭ Paŭlusa, jon ubačyŭ niezvyčajnaje vidovišča ranicaj pa darozie na pracu.
«Ja bačyŭ, što čałaviek siadzić na kukiškach, niešta robić. Ja nie źviartaŭ asablivaj uvahi, ale, kali padyšoŭ bližej, zaŭvažyŭ, što čałaviek z kapiušonam, apranuty ŭ čornaje, niešta fatahrafuje», — skazaŭ jon.
Potym surazmoŭca ŭbačyŭ, što čałaviek fatahrafuje nadpis kirylicaj — Paŭlus užo čuŭ pra takija nadpisy ŭ Vilni, viedaŭ, što jany, pavodle padazreńniaŭ pravaachoŭnych orhanaŭ i śpiecsłužbaŭ, pryznačany dla taho, kab pasiejać razład u Litvie, a ich źjaŭleńnie arhanizavana rasijskimi i biełaruskimi słužbami.
Niadaŭna hrafici ŭ padobnym styli źjavilisia ŭ roznych simvaličnych miescach Vilni, naprykład, kala Doma ŭrada na płoščy Kudzirki i Biełaruskaj himnazii.
«Ja spytaŭ: što vy tut robicie?» Jon pahladzieŭ na mianie, zrazumieŭ, što jaho złavili, i pačaŭ uciakać», — uspomniŭ Paŭlus. Jon pačaŭ pieraśledvać uciekača.
Kali chłopiec dabraŭsia da praśpiekta Hiedymina, Paŭlus pačaŭ kryčać, zaklikajučy minakoŭ zatrymać chłopca. U rešcie rešt toj spatyknuŭsia, upaŭ, i mužčyna prycisnuŭ jaho da ziamli.
Pavodle słoŭ Paŭlusa, zatrymany pačaŭ kazać, što jamu ŭsiaho 14 hadoŭ, raspłakaŭsia i pačaŭ prasić prabačeńnia.
«Jon skazaŭ, što nie chacieŭ ničoha malavać, što zrabiŭ heta tamu, što jamu pahražali, što, kali jon nie namaluje hetyja słovy i nie sfatahrafuje, jaho dom spalać», — dadaŭ surazmoŭca.
Pavodle jaho słoŭ, palicyja, jakaja pryjechała, skazała, što viedaje hetaha maładoha čałavieka.
Akramia taho, Paŭlusa ŭraziła toje, što padletak razmaŭlaŭ pa-litoŭsku biez akcentu.
Jon sam padkreśliŭ, što na zatrymańnie złačyncy jaho matyvavała prynaležnaść da Sajuza strałkoŭ, dzie jon rychtavaŭsia jak fizična, tak i psichałahična, i što jon viedaŭ ab pravakacyjach, źviazanych z Rasijaj praz apahańvańnie pomnikaŭ u krainach Bałtyi. Pa słovach Paŭlusa, jon rady, što jamu ŭdałosia złavić złačynca.
Kamientary