27 červienia ŭ Minsku adbyŭsia kruhły stoł, pryśviečany
Adnavić muziej u adnoj krainie niemahčyma, bo takija ŭmovy isnujučaha zakanadaŭstva: «pomniki viartać nichto nikudy nie budzie, navat, kali jość zapaviet kolišniaha ŭładalnika, jak z toj ža biblijatekaj Chraptoviča, jaki zahadaŭ viarnuć jaje ŭ adkryty ŭniviersitet». Pra heta havaryŭ padčas kruhłaha stała vučony sakratar Nacyjanalnaja biblijateki Biełarusi Aleś Suša. U hetych umovach, pavodle jaho słoŭ, " virtualnaja rekanstrukcyja, biezumoŭna, moža vyklikać vialikuju cikavaść». Tym bolš što ŭ Litvie zaraz viadziecca aktyŭnaja praca pa pieravodzie ŭ ličbavy farmat drukavanych pomnikaŭ, u tym liku
Aličboŭvańnie archivaŭ — heta pieršy etap, raskazaŭ dyrektar Nacyjanalnaha histaryčnaha muzieja Biełarusi Siarhiej Viečar. Potym treba budzie sumiaścić pracy litoŭskich i biełaruskich archivistaŭ «u virtualnym vyhladzie, i abaviazkova ŭ drukavanym, kab zbor byŭ zafiksavany».
Ciapier čytajuć
«Ženia pahadziŭsia na budoŭlu, a nie vajavać. I tolki kali vyjdzie z zapoju!»: jak pradali ŭ rasijskuju armiju žychara Lozna. Achviara nie adna6
Kamientary