«Z kožnym byvaje»

Dobry chłopiec, vidać, abaronca «Minska» Alaksandr Sačyŭka. Voś tolki nie šancuje jamu pa-bujnomu. Tydzień tamu Saša niaŭdała padstaviŭ nahu ŭ hulni svajoj kamandy z azierbajdžanskim «Alimpikam». Na tydni hetym pryhody Sačyŭki praciahnulisia.

U ramkach druhoha kvalifikacyjnaha raŭnda futbolnaj Lihi Jeŭropy ŭ hości da «Minska» pryjechaŭ turecki «Hazijantespor». Heta futbolny kłub z horada Hazijantep, što na miažy Turcyi ź Siryjaj. Da 1920-ych bolšaść nasielnictva Hazijantepa składali armianie.

U minułym čempijanacie «Hazijantespor» zaniaŭ čaćviortaje miesca. Na Radzimie ich jašče nazyvajuć jastrabami. U svoj čas za kamandu hulali biełarusy Maksim Ramaščanka, Eryk Jachimovič, Mikałaj Ryndziuk.

Hledačoŭ na trybunach znoŭ sabrałasia niamnoha. Vidać, tyja samyja paŭtary tysiačy. Plus sotnia tureckich fanataŭ. Jak pryhoža jany zaŭzieli, treba było bačyć. Turki z svaimi žonkami zaniali adnu z łožaŭ stadyjona. Paru mužčyn zavodzili suajčyńnikaŭ i suajčyńnic, a ty nie škadujučy hałasoŭ, kryčali i śpiavali. Zyčnaje «Turkije!» raznosiłasia nad stadyjonam.

Biełarusaŭ u hetym tureckim hule čuvać amal nie było. Nu što ž, chaj budzie nievialikaja treniroŭka našych chłopcaŭ pierad sustrečaj u Hazijantepie. Tam budzie našmat składaniej.

Bukmiekiery choć i nie ličyli «Minsk» favarytam, ale pieršy tajm jany praviali nadzvyčaj upeŭniena. Vyhladała, što ad samaha pačatku była ŭstanoŭka, vieści nie vielmi chutkuju hulniu. Viazać turkaŭ užo ŭ siaredzinie pola.

I atrymlivałasia ž! U pieršym tajmie «Hazijantepspor» nie stvaryŭ nivodnaha niebiaśpiečnaha momanta la varot Simasa Skinderysa. A voś la čužych vastryni było bolš.

Na 22-oj chvilinie Andrej Razin źbieh na spatkańnie tet-a-tet z bramnikam turkaŭ. U našaha futbalista niervy i nohi nie padviali — 1:0.

Na 29-aj chvilinie ŭ štrafnoj supiernika pavaliŭsia Mikałaj Ziańko, ale niamiecki arbitr stavić pienalci nie advažaŭsia. Pieršy tajm trenier biełarusaŭ Vital Tarakanaŭ poŭnaściu vyjhraŭ u svajho tureckaha vizavi.

Druhi tajm pačaŭsia z cudoŭnaha momanta dla «Minska» pavialičyć pieravahu. Vasiluk vycarapaŭ miač, nie dazvoliŭ jamu vyjści za miežy pola, prastraliŭ na Ziańko, ale niejki cudoŭnym čynam Kola pramazaŭ.

Moža być, heta i staŭ klučavym momantam matča. Bo litaralna praz try chviliny pačalisia dzivactvy Sačyŭki. Fłanhavaja pieradača «Hazijantepspora» nie chavała niebiaśpieki, ale Sačyŭka paličyŭ pa-inšamu, padstaviŭšy nahu. Dva aŭtahały zapar — 1:1.

Na 71-aj chvilinie znoŭ adznačyŭsia Sačyŭka. Jon tak niazručna adpasavaŭ bramniku Skinderysu, što jamu daviałosia zhulać rukoj za miažoj štrafnoj, kab vyratavać kamandu ad hoła. Niemiec Kinchiofier nikoha škadavać nie staŭ — vydaleńnie. Na ščaście, reziervist Artur Laśko ź nižniaha kuta vyciahnuŭ miača sa štrfanoha. U turkaŭ na apošnich chvilinach byŭ jašče adzin momant zabić, u «Minska» — nie.

Trenier «Hazijantepspora» Tałunaj Kafkas pačaŭ pres-kanfierencyju słovami pašany ŭ adras tureckich sałdataŭ, jakija ŭ hety dzień zahinuli ŭ bajach z kurdami. Kafkas adznačyŭ, što vynikovy lik «ź plusam dla kamandy».

A voś Vital Tarakanaŭ byŭ krychu zasmučany. «Krychu inšaha nam chaciełasia. Hulali tak, jak dazvoliŭ supiernik».

Pra situacyju z Alaksandram Sačyŭkam jon skazaŭ: «Z kožnym byvaje. Ja nie liču jaho antyhierojem». U hulni ŭ adkaz jon paabiacaŭ hulać na kontratakch.

Nastupny matč projdzie praz tydzień u Hazijantepie. Zadača našych składanaja — zabić i nie prapuścić.

***

U Salihorsku miascovy «Šachcior» u ramkach druhoha kvalifikacyjnaha raŭnda Lihi Jeŭropy sastupiŭ łatvijskamu «Vientśpiłsu» — 0:1. Matč u adkaz praz tydzień.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0