Siońnia, 5 kastryčnika, aŭtar knihi «Majstroŭnia. Historyja adnaho cudu» raspaviadzie pra ludziej, jakija stvaryli pieršaje niefarmalnaje abjadnańnie biełaruskaj moładzi ŭ Minsku.
Ale, pieradusim, hetaja lekcyja — razmova pra našaje siońnia», — zaznačaje Dubaviec.
Padziei, źviazanyja z «Majstroŭniaj», adbyvalisia ŭ 1980-ch hadach. Adnak svaju lekcyju Siarhiej Dubaviec nazvaŭ «Žyćcio ŭ spynienym časie».
«Čas spyniŭsia dla Biełarusi jak krainy i nacyi. Jany ruchajucca i raźvivajucca chiba što ŭ mikraskapičnym niezaležnym asiarodku. U cełym ža kraina i nacyja pavoli spaŭzajuć kudyści nazad, užo nie ŭ 1990-ja, a ŭ 1970-ja hady», — kaža Siarhiej Dubaviec.
Jaki ŭpłyŭ zrabiła «Biełaruskaja Majstroŭnia» na farmavańnie kulturnaj prastory Biełarusi? Jak i čamu stałasia tak, što my pačali «žyć u spynienym časie»? Što ŭ aktualnaj situacyi moža stać padmurkam, pačatkam novaha etapu kulturnaha raźvićcia krainy?Hetyja i inšyja pytańni Siarhiej Dubaviec płanuje aśviatlić padčas lekcyi.
«Majstroŭnia. Historyja adnaho cudu» — heta seryja historyj udzielnikaŭ pieršaha publičnaha abjadnańnia nacyjanalna śviadomaj moładzi ŭ 1980-ch hadach u Miensku.
Lekcyja pačniecca a 18.30 ŭ halerei «Ŭ» pa adrasie: Minsk, praśpiekt Niezaležnaści, 37a.
Ciapier čytajuć
«Nas u hrupie było 240. U pałonie — siamiora. Astatnija dvuchsotyja». Andrej ź Viciebska, toj samy čałaviek-adkryvačka staŭ adnym ź siami ščaśliŭcaŭ1515
Kamientary