"What are you coming for, wolf?" by Yeva Vezhnavets published in Lithuanian
Yeva Vezhnavets' novella "What are you coming for, wolf?" has been released in Lithuanian, translated by Jurgita Jasponite.
In 2024, an excerpt from the novella was published in the Lithuanian literary magazine "Metai". Now, Lithuanian readers can read the full book by the Belarusian writer, winner of the Giedroyc Prize, reports "Budzma".
Here's what translator, poet, and literary critic Marius Burokas writes in the blurb for the Lithuanian edition: "How to fit a hundred years of history, nine social systems, spirits of forests and swamps, witchcraft, generational change, and conflicts, reconciliation with oneself, into a little over a hundred pages? The author blends dizzying black humor and magical realism, dialects and new language, history and mythology, and presents it to us. An incredibly capacious, captivating book."
The cover for the edition was drawn by Maksim Osipov.
In addition to Lithuanian, the novella "What are you coming for, wolf?" has already been translated into German, Czech, Norwegian, and Polish.
The book can be purchased via this link or at the Vilnius Book Fair.
Now reading
"Lego" announces a revolution: a system that brings bricks to life without smartphones has been presented. Here's how it works and how much it costs 11
Comments
Гістарычныя назвы:
Беларуская (белорусский язык[12], бѣлороccийский язык[14][15]): зрэдку ўжывалася ў колішняй Маскоўскай дзяржаве; У прыватнасьці, у Маскоўскай дзяржаве выкарыстоўвалі тэрмін «беларускае пісьмо»
Літоўская (литовский язык, Litauwica lingua[7] ды іншыя): шмат спасылак у Маскоўскай дзяржаве і Ўкраіне (кіеўскія прафэсары, Кліменці Зіноўіў), а таксама ў Сігізмунда Гербэрштайна (першая палова XVI ст.), Пятра Статорыюса-Стоенскага (другая палова XVI ст.), Лаўрэнція Зізанія (канец XVI ст.)[7], Памвы Бярынды (XVII ст.), Даніэля Крмана і Ўдальрыка Радзівіла (XVIII ст.)[24]
.... Мяркуецца, што пазьней тэрмін зьведваў насоўваньне на ўсход: акты канца XIV ст. акрэсьліваюць мяжу Літвы на захад ад Менску, але ўжо пад канец першай паловы XV ст. як «Літва» і «Русь» выразна процістаўляюцца Менск і Барысаў[28]. Тады ж паўстаюць крыніцы, дзе «літоўская» мова адрозьніваецца ад «славянскай»[29], іншыя аўтары ўжо з канца XIV ст. дзе-нідзе блытаюць паняцьці «літоўскай» і «славянскай» моваў, «Літвы» і «Русі»[30].
Руская (рускïй езыкъ і да т. п.): называлася так сучасьнікамі, у асноўным з Заходняй Эўропе. З пачатку XVI ст. тэрмін рускïй языкъ абрысоўваецца ў якасьці саманазвы мовы, поруч зь якім ужываліся радзей таксама простый языкъ, простая молва, простый дïѧлектъ, руский дïѧлектъ, руская мова (то бок такім парадкам назва цесна ўзаемадзейнічала з ужываньнем азначэньня простая, пра што гл. далей).