Заўзяты краязнавец цяперака супрацоўнічае з чорнымі капачамі. Кансультуе на гістарычную тэму.
Піша Руслан Равяка.
Калі б гісторыкі выступілі адзіным фронтам супраць націску на Сагановіча, магчыма, чыноўнікі пабаяліся б яго звальняць. Але змаўчалі, праглынулі, пабаяліся паўстаць супраць дурных загадаў. Бо дзе ім пасьля гэтага карміцца і працаваць. Вось толькі іх зьнікненьне для сапраўднай навукі Беларусі адбудзецца незаўважна.
Зьмяняюцца сёньня падыходы і ў сапраўдных дасьледчыкаў гісторыі, асабліва ў правінцыі. Адараўшы ўсё жыцьцё на гістарычнай ніве, шмат хто кінуў пісаць кніжкі па краязнаўстве ў стол, а пачаў зарабляць грошы.
Заўзяты апантаны краязнавец цяперака супрацоўнічае з чорнымі капачамі. Кансультуе на гістарычную тэму. Кажа, што апошнім часам зьмяніў адмоўнае стаўленьне да іх. Маўляў, лепей хай нешта трапіць у прыватныя калекцыі ў Беларусі, чым будзе яшчэ стагодзьдзі гнісьці ў зямлі. Дзяржаву ж цяпер цікавіць толькі пэрыяд Другой сусьветнай вайны…
Паводле расказаў людзей, па ўсёй Беларусі паціху зьнікаюць экспанаты музэяў навучальных устаноў. Нідзе не зафіксаваныя, няўлічаныя розныя каскі, багнэты, мэдалі, акамянелыя косткі мамантаў, збанкі і іншая спадчына прадаюцца замежным і ў найлепшым выпадку нашым калекцыянэрам. Прадаюцца настаўнікамі гісторыі, якія адказваюць за тыя музэі. За гэта можна злупіць добрыя грошы. Дарэчы, і насельніцтва больш не прыносіць у музэі знойдзеных старажытнасьцяў. Цягне адразу ў антыкварныя крамы. Пасьля зь іх тыя рэчы большай часткай перапрадаюцца на Захад ці на Ўсход, багатым зьбіральнікам. Зрэшты, тое самае адбываецца і ў нашых суседзяў — палякаў, украінцаў, літоўцаў, расейцаў.
Нам іх ужо не дасьледаваць, дый проста ня ўбачыць. Хаця нават тое, што застанецца, дасьледаваць ня будзе каму. Тыя, хто пройдзе ідэалягічную і матэрыяльную чыстку, будуць дасьледаваць толькі «лінію Сталіна» ды абарону Магілёва зь Берасьцейскай крэпасьцю.
Цяпер чытаюць
«Муж сышоў з Сіплым і Малым». Імаверна, пад Краматорскам украінцы адным махам убайдосілі трох беларускіх наёмнікаў19
Каментары