Як унук рэпрэсаванага, ён часта бывае на месцах расстрэлаў.
На мінулым тыдні стала вядома, што глава Рускай праваслаўнай царквы ў канцы ліпеня прыедзе ў Беларусь. Візіт звязаны са святкаваннем 1025-годдзя Хрышчэння Русі. Ці будзе ў графіку іерарха наведванне месца масавых расстрэлаў у Курапатах?
Патрыярх Кірыл вядомы сваімі паездкамі да месцаў палітычных рэпрэсій. Нават сёлета, у чэрвені, падчас візіту ў Эстонію ён усклаў кветкі да Манумента смутку (помнік Ліндзе) у Таліне. Прычым гэта адбылося 14 чэрвеня, у дзень памяці дэпартацыі эстонцаў у гады сталінскіх рэпрэсій. «Ніхто так не планаваў: атрымалася нібыта выпадкова. Але мы, веруючыя людзі, нават у выпадковасці нярэдка здольныя бачыць руку Божую», — сказаў святар у Таліне.
«Мы ведаем, што прычынай гэтых беззаконняў былі тыя ідэалагічныя ўстаноўкі, што выключалі любое іншадумства. І ад таго, што з людзьмі змагаліся самымі жорсткімі сродкамі і спосабамі, пакутавалі мільёны людзей у Эстоніі, Расіі, Украіне, Беларусі, Малдове і многіх іншых месцах», — адзначыў глава РПЦ.
Каб вытрымаць баланс, між іншым, ён наведаў у Таліне і Бронзавага салдата, помнік савецкім воінам.
Для патрыярха гэта не адзінкавая падобная паездка. Летась ён правёў службу ў Катыні, на месцы масавых расстрэлаў польскіх жаўнераў. Яшчэ раней наведаў пахаванні рэпрэсаваных у Карэліі — урочышча Сандармох.
Такая ўвага да месцаў сталінскіх рэпрэсій патрыярха Кірыла абумоўлены тым, што ягоны дзед, святар Васіль Гундзяеў, за Сталіным адбываў пакаранне ў тым ліку ў лагеры на Салаўках.
Таму і візіт у Курапаты выглядае рэальным. А для аднаўлення гістарычнай памяці ў Беларусі такі крок быў бы вельмі важным.
Дарэчы, у лістападзе апостальскі нунцый у Беларусі арцыбіскуп Клаўдыа Гуджэроці ўсклаў кветкі да помніка ў мемарыяльным комплексе «Малы Трасцянец» і ў Курапатах. І правёў у касцёле службу за беларусаў, якія сталі ахвярамі войнаў і рэпрэсій.
-
Цыганкоў: Бабарыка значна бліжэйшы да пазіцыі офіса Святланы Ціханоўскай, чым да выказванняў «бабарыканцаў»
-
Бабарыка турэмшчыкам: «У мяне было, цяпер няма, але ёсць шанец, што будзе. А ў вас не было, няма і не будзе. І ў вашых дзяцей не будзе»
-
«Мне казалі: ты гаворыш як канадскі эмігрант». Сяргей Шупа расказаў пра Вільню 90-х, параўнанне літоўскай літаратуры з беларускай і адрозненні паміж народамі
«Яна даўнавата ў Беларусі». Бацька Анжалікі Мельнікавай прызнаўся, што яна жывая і здаровая90
Каментары