Канечне, канец сезона 2013, не такі насычаны як было летась, аднак абраць сабе канцэрт на свой густ можна.
«Наша Ніва» абрала для вас пяць канцэртаў у Мінску, якія прапускаць не варта. Прынамсі, наведаць для лікбезу.
Джо Банамаса – 18 кастрычніка
Палац Рэспублікі
Тут варта спяшацца ўхапіць апошнія квіткі – заўтра ў Палацы Рэспублікі выступіць галоўны герой цяперашняга блюз-рока Джо Банамаса, які працягвае працаваць у традыцыях Джымі Хэндрыкса, гурту Cream і г.д.
Аднойчы Банамаса ўжо выступаў у Мінску, але на паўпрыватным канцэрце і за шалёныя грошы. Цяпер жа паслухаць блюз версіі 2.0 можна па досыць дэмакратычным кошце ад 320 тысяч рублёў.
Мілен Фармэр – 27 кастрычніка
Мінск-Арэна
Французская поп-дзіва Мілен Фармэр паабяцала ледзь самыя танныя квіткі ў туры для Беларусі. У выніку пранікнуцца творчасцю самай заслужанай артысткі Францыі каштуе ад 660 тысяч рублёў.
Варта ісці па некалькіх прычынах.
Па-першае, хіты, якіх у Фармэр за кар'еру набралася дастаткова. Па-другое, шоу – Мілен сапраўдны майстар ладзіць шоу на сцэне. Трэцяе – цікава ж, што на канцэрце будзе такога, што каштуе як 1.5 Depeche Mode.
Эніа Марыконэ – 8 лістапада
Мінск-Арэна
А вось сапраўдны класік сусветнага саўндтрэка, 85-гадовы мэтр стварэння запамінальнай мелодыі Эні Марыконэ, якога і прадстаўляць не мае сэнсу: ён аўтар музыкі болей чым да 300 стужак, пастаянны ўдзельнік складанак кшталту The Very Best of Insrumental Greatest Golden Hits, якія і складаюцца з ягонай творчасці адсоткаў гэтак на 90.
Deep Purple – 10 лістапада
Мінск-Арэна
Ніхто не чакаў, што ў цяперашняй сваёй інкарнацыі гурт Deep Purple зможа запісаць настолькі трывалую, якасную кружэлку як Now What?
Самая любімая на айчынных прасторах каманда брытанскага року па экзістэнцыйных прычынах прыедзе не залатым складам, аднак паслухаць Ена Гілана з таварышамі жыўцом, чаму б і не? Тым больш, каб разам з Мінск-Арэнай хорам паспяваць Smoke on the Water.
Glenn Miller Orchestra – 12 лістапада
Палац Рэспублікі
Канешне, гэта не «той самы» аркестр Глена Мілера, калі ўлічыць, што сам маэстра Мілер загінуў яшчэ ў 1944 г., то і яго аркестр ужо шмат разоў змяніў склад.
Аднак прапанаваны нам нямецкі варыянт аркестру бадай што самы цікавы: у свеце аркестраў Глена Мілера некалькі, аднак трэба аддаць належнае кіраўніку Уілу Салдэну – у ягоным выкананні такая класіка як In the Mood, Moonlight Serenade, American Patrol гучыць амаль як у арыгінале.
«Шматпартыйнасць, плюралізм меркаванняў — гэта брахня, заходняя брахня». Лукашэнка разглядае канстытуцыйнае вяртанне да савецкай сістэмы74
Каментары