Памесная царква

Бурна паразмаўляўшы пра нацыянальную царкву, ідзем далей. На шляху да асэнсаваньня паняцьця аўтакефальная фальнасьці трэба трошкі прыпыніцца на тым, што мы разумеем пад памеснай царквой.

Калі па-простаму, чыста тэхнічна, як яно на практыцы, то звычайна так і разумеюць: памесная г. зн. аўтакефальная ці аўтаномная царква. Але, рыскну сказаць, паняцьце памеснай царквы нашмат больш глыбокае і і больш сутнаснае. Больш тэалягічнае і зыходзіць з самаразуменьня Царквы. Тады як аўтакефальная ды аўтаномная гэта больш канстатацыя гістарычнай зьявы. Гэта больш тое, што ідзе з вонкавых да царквы сілаў. Гэта патрабаваньне часу і умоваў дзяржаўнага ці нацыянальнага жыцьця, ў якіх непазьбежна існуе Царква. Чаму ж на практыцы мы бачым, што такія істотна розныя паняцьця нейкім чынам нават практычна супадаюць? Так гэта як раз таму, што яны ідуць з розных бакоў, ў розных напрамках і дзесьці сустракаюцца. Ды сустракаюцца так, што ўстойлівасьць сытуацыі дасягаецца іх узаемным кампрамісам, роўнасьцю балянсу паміж імі. Зразумела, што для Царквы важна захаваць як мага больш ад сваёй памеснасьці. Чым менш гэта атрымліваецца, тым большымі хваробамі прыходзіцца расплачвацца Царкве… Прыклад перад нашымі вачыма — Расейская праваслаўная царква. Яе тая самая праславутая «імпэрскасьць» і закамплексаванасьць на расейска-нацыянальным менталітэце — гэта ўсё безумоўна плады незбалянсаванай аўтакефаліі. Дык што такое памеснасьць, і чаму так жыцьцёва неабходна ёй даражыць?

Гэта зноў жа лепш зразумець у кантрасьце з аўтакефаліяй. Мы кажам, што Усяленская Царква складаецца з асобных аўтакефальных цэркваў. Але ці будзе карэктна сказаць, што Усяленская Царква складаецца з памесных? Што памесная царква гэта частка ўсяленскай? Зусім не! Пра гэта добра сказаў архіяпіскап Васіль (Крывашэін): «Памесная Царква не зьяўляецца часткай Кафалічнай Усяленскай Царквы, але яе поўным выяўленьнем. Усяцэлым непаменшаным выяўленьнем у пэўным месцы». Кожны з нас жыве ў канкрэтнай Памеснай Царкве, і унівэрсальнасьць Усяленскай Царквы павінна нам адкрывацца праз Царкву Памесную. Памесная Царква гэта канкрэтны выгляд Усяленскай Царквы і сьведчаньне аб ёй.

Але калі памеснасьць страчваецца за кошт цісьненьня звонку Царквы, калі больш перамагае аўтакефальнасьць, тады у выглядзе Памеснай Царквы ўсё менш і менш аказваецца ўсяленскасьці, у яе рысах з’яўляецца ўсё больш таго, што не мае дачыненьня да Кафалічнай Усяленскай Царквы.

Такім чынам мы падышлі да самага балючага і вострага пытаньня — аб царкоўнай аўтакефаліі, яе каштоўнасьцях і глыбінных камянях.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0