«Горе народу, если рабство
не смогло его унизить, такой
народ создан, чтобы быть рабом.»
(П.Чаадаев, афоризм № 110)
Ненавіджу гэты час,
Што размежыў наша ў нас.
Ненавіджу.
Вось ідзе рукасты раб.
Вось гурма гарластых баб.
Ненавіджу.
Род іх цёмны і вырод,
Што мянуецца: народ —
Ненавіджу.
Вунь віхляецца іх сцяг,
Быццам п’яніца ў гасцях.
Ненавіджу.
Там — касцёл, а тут — царква.
Хто ж — Варшава ці Масква —
Даканаюць?
Дзеці ж іхнія мяне
Ў негаблёванай труне
Закапаюць.
Хай напішуць: «Здесь лежит
Тот, кто вместе с нами жить
Ненавидел».
-
Перавыдалі казкі з ілюстрацыямі Валерыя Славука
-
Таццяна Заміроўская першы раз за 11 гадоў вярнулася з ЗША ў Еўропу. Многія манеры, звычкі і нават птушкі, якіх мы не прыкмячаем, выклікалі ў яе буру ўспамінаў
-
І пра рэальных бандытаў, і пра крыварукага Косцю-плітачніка, і пра сэкс у цягніку. Журналістка з Гомеля напісала кнігу — чытаць яе страшна і смешна
Цяпер чытаюць
«Галоўнае не забываць падзараджаць не толькі тэлефон, але і сябе самога». Як украінскі вайсковец жыве з двума электрастымулятарамі. І што ў яго з сэксам?
Каментары