Зняволеныя ідуць ваяваць у «Вагнер», каб атрымаць лекі ад ВІЧ — The New York Times
Завербаваныя на вайну зняволеныя расказалі журналістам, што ў «Вагнеры» ім абяцалі прэпараты ад ВІЧ, якія яны не атрымлівалі ў калоніі. Некаторыя з іх атрымалі лячэнне, толькі патрапіўшы ва ўкраінскі палон.
Артыкул амерыканскага выдання пераказаў «Холад».

Па звестках кіраўніцы фонду «Русь сидящая» Вольгі Раманавай, з лета 2022 года на вайну ва Украіну былі завербаваныя каля 50 тысяч расійскіх зняволеных. Гэта прыкладна 10 працэнтаў ад усіх асуджаных.
Раманава адзначае, што ў расійскіх калоніях шырока распаўсюджаны ВІЧ, гепатыт С і сухоты — як мінімум адно з гэтых захворванняў ёсць прыкладна ў кожнага трэцяга зняволенага. Ва ўкраінскай ваеннай разведцы гавораць, што ВІЧ заражаныя каля 20% расійскіх салдат, набраных з калоній. У многіх з іх знайшлі на руках чырвоныя і белыя гумовыя бранзалеты. Гэтая пазнака азначае, што чалавек інфікаваны адным з захворванняў, — насіць гэтыя бранзалеты абавязкова, каб папярэджваць таварышаў па службе ў выпадку ранення.
ВІЧ-станоўчым расіянам, якія трапілі ў палон, ва Украіне даецца супрацьвірусная тэрапія, піша The New York Times.
Былы зняволены, які ваяваў у складзе ПВК «Вагнер», распавёў выданню, што быў паранены за месяц да таго, як патрапіў у палон — тады ў Расіі медперсанал аказаў яму неабходную дапамогу, але праігнараваў чырвоны бранзалет на яго руцэ, які сігналізаваў аб інфікаванасці. Іншы былы вязень пацвердзіў, што ў «хаосе бою» бранзалеты мала што значаць.
Трэці суразмоўца журналістаў адзначыў, што атрымліваў лекі для прафілактыкі ВІЧ, але яны не працавалі, таму ён баяўся за сваё жыццё. Пры гэтым ён падтрымлівае палітыку Яўгена Прыгожына па наборы ВІЧ-станоўчых зняволеных на фронт і кажа, што пагадзіўся пайсці на вайну дзеля другога шанца на свабоду і лячэнне.
Яшчэ адзін апытаны NYT палонны рыхтаваўся да таго, што не дажыве да канца турэмнага тэрміну, а ў снежні пагадзіўся ўступіць у ПВК «Вагнер» і правесці шэсць месяцаў на фронце — у абмен на памілаванне і наданне супрацьвірусных прэпаратаў. Паводле яго слоў, большасць яго таварышаў па службе загінулі ў першы ж дзень, калі іх адправілі штурмаваць Бахмут.
«Я зразумеў, што ў мяне будзе альбо хуткая, альбо павольная смерць. Я абраў хуткую», — сказаў ён.
Каментары