Інтэрнацыянальная карціна Ізабэль Кайшэт — меланхалічна-нудныя практыкаванні, расказаныя ссівелым гукааператарам. Яшчэ тыдзень у «Доме кіно».
Ціхая японская забойца Ру працуе на начным рыбным рынку, каб не абцяжарваць сябе думкамі. Ёй замаўляюць ліквідаваць Дэвіда, іспанскага гандляра вінамі, якому японскі бізнэсовец не можа дараваць самагубства сваёй дачкі. Прафесійная кілерка бярэцца за справу, але ўмешваюцца пачуцці…
Карціна Ізабэль Кайшэт — інтэрнацыянальная. Ссівелы гукааператар збірае шумы Токіо. Сэксуальныя сцэны — флэшмобы чужых пачуццяў. Усе стаміліся: гераіня, якая даядае апошні рысавы піражок, гішпанец — харызматычны Сержы Лопеса, стары гукааператар, які невядома чаго чакае.
Але болей за ўсіх стаміўся глядач. Стужка — чарговая напышлівая скарга на духоўную пустэчу, з якой не выводзіць і смерць.
Але стужка яшчэ тыдзень на экранах — у «Доме кіно», з арыгінальным гукам і субтытрамі на расейскай мове.
Цяпер чытаюць
«З расіян-наведнікаў працэнтаў 70 аказваліся ватнікамі». Экс-гід з музея ВАВ, якога затрымлівалі яго ж экскурсанты, цяпер папулярны ў Варшаве — пагутарылі з ім
Мапа гукаў Токіа (Map of the Sounds of Tokyo)
Каментары