У гімназіі-каледжы мастацтваў у Мінску задыміўся ўцяпляльнік пад плітамі з роспісам Алеся Пушкіна
Прычынай задымлення стала мікрабіялагічнае самазагаранне. То-бок біялагічная актыўнасць грыбкоў, на думку эксперта, выклікала павышэнне тэмпературы.

У гімназіі-каледжы мастацтваў імя Івана Ахрэмчыка («Парнаце») задыміўся ўцяпляльнік пад навясной столлю ў фае аднаго з будынкаў. Пра выпадак напісалі Мінск-навіны.
Работніца ўстановы адукацыі, закрытай на капітальны рамонт, убачыла задымленне і выклікала службу выратавання. Супрацоўнікі МНС выявілі тры ізаляваныя зоны са слядамі тлення ўцяпляльніка. Яны ўзялі ўзоры матэрыялу ДВП для правядзення судовай пажарна-тэхнічнай экспертызы, — распавяла выданню афіцыйная прадстаўніца ўпраўлення.
Эскперт знайшоў унутры фрагментаў ДВП сляды жыццядзейнасці мікраарганізмаў у выглядзе грыбка і цвілі зялёнага колеру. Прычынай задымлення стала мікрабіялагічнае самазагаранне. То-бок біялагічная актыўнасць грыбкоў, паводле эксперта, выклікала павышэнне тэмпературы.
«Мікрабіялагічнае самазагаранне, — паведамляе выданне, — характэрна для арганічных дысперсных і кудзелістых матэрыялаў, усярэдзіне якіх магчымая жыццядзейнасць мікраарганізмаў. Іх першаснае саманаграванне адбываецца за кошт цяпла, якое выдаткоўваецца мікраарганізмамі, а выкліканае ім павышэнне тэмпературы спрыяе паскарэнню экзатэрмічнай рэакцыі, якая можа скончыцца ўзнікненнем гарэння ў самой нагрэтай частцы аб’ёму. Рост тэмпературы, звязаны з біялагічнай актыўнасцю грыбкоў, вызначаецца рознасцю паміж хуткасцю вылучэння цяпла і цепластратамі».
Хоць імя Пушкіна ў допісе, натуральна, няма, на фатаграфіях, якімі ілюструецца здарэнне ў гімназіі-каледжы, — пліты ДВП з роспісам Алеся Пушкіна, выкананым ім у якасці дыпломнай работы па заканчэнні Беларускай акадэміі мастацтваў (тады тэатральна-мастацкага інстытута) у 1990 годзе. За гэтую працу ён быў рэкамендаваны ў Саюз мастакоў Беларусі, адзначае Reform.news.

Алесь Пушкін вучыўся ў гэтай школе з 6 па 11 клас. Кампазіцыя яго дыплома, выкананага па заканчэнні мастацкага ВНУ, складаецца з трох частак: столь, цэнтральная сцяна і бакавыя сцены. На столі — бацькі-заснавальнікі беларускага прафесійнага жывапісу і прафесійнай музыкі. А таксама — постаці, важныя, на думку аўтара, для любога беларускага мастака, сярод якіх знайшлося месца Леанарда да Вінчы, Чурлёнісу, Уладзіміру Караткевічу, Міхаілу Клеафасу Агінскаму, Скарыне і іншым знакавым асобам. Там жа і сімвал пакут — распятая жанчына, і анёл, які абвяшчае аб тым, што прыйдзе Збавіцель.
На сценах — мастакі-выкладчыкі і навучэнцы. Ёсць нават сцэна выгнання са школы.
Цяпер лёс роспісаў няпэўны. На здымках відаць, што пліты моцна пашкоджаныя. Хто цяпер зоймецца іх рэстаўрацыяй, таксама невядома.
«Цяпер мне чужая сама канцэпцыя ўжыць нешта, чаго ты не ведаеш». Вялікая гутарка з Іванам Шылам пра бізнэс, зараблянне з дапамогай ШІ, жанчын і ботакс
Каментары