Каталіцкі святар на Магілёўшчыне раздаў усю маёмасць парафіянам: Добра не мець нічога, апроч дзвюх вопратак
Святару давялося з'язджаць са здымнай кватэры, бо ў Бялынічах няма ўласнай плябаніі (месца пры касцёле, дзе жыве святар).
Ксёндз Юзаф Сярпейка жыў на здымнай кватэры, бо ў гэтым горадзе ў святара няма свайго жылля. Уладальніца кватэры нечакана знайшла на яе пакупнікоў, таму ксёндз мусіць выязджаць, піша katolik.life.
Вызваляючы кватэру, ён раздаў парафіянам амаль усё, што было ў памяшканні, нават мэблю, і патлумачыў чаму, паказаў рэчы, з якімі развітаўся
«Усё раздаў. Апрача таго, што дазволена пакінуць, што патрэбна мець, і кніг. Усё іншае раздаў: ад вопраткі да бытавой тэхнікі. Хто чаго патрабаваў ў парафіі, тое і атрымаў: вопратку, посуд, шкло, лядоўню, шафы, ложкі, крэслы, сталы, пралку, посудамыйку, бытавую хімію, дробную тэхніку — усё служыць іншым», — расказаў ён.
Святар дадаў: добра не мець нічога, апрача дзвюх вопратак — зручна пры пераездзе.
Ксёндз Юзаф з'яўляецца таксама пробашчам у суседнім горадзе — Беразіне. Яму даводзіцца абслугоўваць дзве парафіі з-за недахопу святароў.
І вось туды ён цяпер адправіўся, каб павіншаваць з 95‑годдзем найстарэйшую парафіянку. Ёй святар распавёў пра свой досвед і атрымаў такі адказ: «Добра, што рана зразумелі, што памрэце, па жыцці мучацца не прыйдзецца, цягаючы ўсё за сабою».
Таксама ксёндз адзначыў, што дзякуе Богу за «досвед вызвалення», і сказаў, што новага жылля ў Бялынічах пакуль не мае.
Цяпер чытаюць
«Надзея Сцяпанаўна». Мікіта Найдзёнаў апублікаваў паэму, якая нарадзілася ў Жодзінскай турме. Такога паэтычнага эпасу ў беларускай паэзіі ХХІ стагоддзя яшчэ не было44
Каментары