Сун Біньбінь памерла ў Нью-Ёрку ва ўзросце 77 гадоў. Яна была сімвалам «культурнай рэвалюцыі» ў Кітаі і ўдзельніцай кітайскіх студэнцкіх атрадаў, якія выкарыстоўваліся для рэпрэсій насельніцтва.
У Нью-Ёрку на 78-м годзе жыцця памерла Сун Біньбінь, якая была і сімвалам «культурнай рэвалюцыі» ў Кітаі, і ўдзельніцай кітайскіх студэнцкіх атрадаў, якія выкарыстоўваліся для рэпрэсій насельніцтва (члены гэтых атрадаў называліся хунвейбінамі), піша РБК.
У ЗША яе запомнілі як навукоўца: у 1989 годзе яна атрымала доктарскую ступень у Масачусецкім тэхналагічным інстытуце, але пра мінулае жанчыны аднакурснікам амаль нічога не было вядома.
У 1960-х гадах Сун Біньбінь была адным з лідараў хунвейбінаў, так званых «чырвоных ахоўнікаў», якія дзейнічалі па загадах першага лідара камуністычнай дзяржавы Маа Цзэдуна.
Менавіта Сун Біньбінь — дачка генерала Сун Жэньцюна, аднаго з заснавальнікаў Камуністычнай партыі Кітая (КПК), выступіла з заклікам пераследваць настаўнікаў, якія супрацьстаяць рэвалюцыйным ідэям Маа. Ганенні на прадстаўнікоў інтэлігенцыі, рэпрэсіі і расправы над імі ўлады Кітая назвалі «культурнай рэвалюцыяй». Чысткі закранулі таксама рэлігійную сферу і саму КПК.
5 жніўня 1966 года ў жаночай гімназіі пры Пекінскім педагагічным універсітэце, дзе вучылася дзяўчына, «чырвоныя ахоўнікі» да смерці забілі намесніка дырэктара Бянь Чжун'юнь за тое, што тая не падзяляла ідэі партыі. Яна стала першай гучнай ахвярай «культурнай рэвалюцыі».
Сун Біньбінь заахвоцілі: ёй дазволілі надзець чырвоную павязку на руку Маа Цзэдуну падчас дэманстрацыі на галоўнай плошчы краіны Цяньаньмэнь. Акрамя таго, Маа даў ёй новае імя: замест Сун Біньбінь яна стала Сун Яоу, што азначае «ваяўніца».
За жнівень і верасень 1966 года па ўсёй краіне ад рук падлеткаў-хунвейбінаў загінулі каля 1,8 тыс.чалавек.
У 1980-х гадах Сун Біньбінь перабралася за кошт сродкаў Кампартыі Кітая ў Злучаныя Штаты і засталася там жыць, атрымаўшы грамадзянства.
Праз амаль 50 гадоў пасля падзей у Пекіне, 12 студзеня 2014 года, Сун Біньбінь выбачылася перад жаночай гімназіяй пры Пекінскім педагагічным універсітэце і назвала «культурную рэвалюцыю» бедствам.
Сун Біньбінь апраўдвалася, што не магла спыніць збіццё Бянь Чжун'юнь, паколькі інакш бы яе абвясцілі «супрацьстаялай барацьбе з буржуазнымі элементамі».
У 2016 годзе афіцыйная газета Кампартыі Кітая «Жэньмінь жыбаа» назвала «культурную рэвалюцыю» 1960-х гадоў памылкай і запатрабавала не дапусціць яе паўтарэння.
Цяпер чытаюць
«Узнікаюць уяўленні, што палітвязні мусяць быць стойкімі, сабранымі, удзячнымі. А рэальнасць розная». Пагаварылі з людзьмі, якія водзяць дэпартаваных літаральна за руку66
Каментары
оттого и расползается левацкая зараза по миру...