Ці можа быць у палітвязня Сцяпана Латыпава цынга? Адказвае былы турэмны доктар
Доктар і праваабаронца Васіль Завадскі мяркуе, што рэч у іншым захворванні.
У пачатку гэтага года з'явілася інфармацыя пра тое, што ў 43-гадовага палітвязня Сцяпана Латыпава пачалася цынга.
Доктар Васіль Завадскі, які больш за 20 гадоў адпрацаваў у турэмнай медыцыне, у новым выпуску ТОКу заўважае, што крытычна ставіцца да гэтай інфармацыі.
«Не ведаю, хто такі дыягназ паставіў. Цынга — гэта такая запушчаная-запушчаная праява недахопу вітаміну С у арганізме — аскарбінавай кіслаты. Я не магу сабе ўявіць, каб гэта ў сучасных умовах адбылося», — выказвае сваё меркаванне Завадскі і дадае:
«[Падобныя сімптомы] могуць быць пры нейкіх іншых хваробах арганізму, калі, напрыклад, аскарбінавая кіслата не засвойваецца».
Былы турэмны доктар дапускае, што ў Латыпава можа быць гіпавітаміноз. Такія выпадкі не рэдкія ў зняволеных.
«Хутчэй за ўсё, там размова ішла пра якую-небудзь стаматалагічную паталогію, якая праяўлялася падобнымі сімптомамі. Гадаць не буду, але цынгу я выключу».
Завадскі расказвае, як умовы ўтрымання зняволеных могуць паўплываць на стан іх здароўя.
З-за недахопу святла і руху ў зняволеных зніжаецца засваенне кальцыю. Сітуацыя ўскладняецца і тым, што ў рацыёне мала зеляніны і іншых багатых на засваяльны кальцый харчовых прадуктаў. У выніку ў зняволеных праяўляюцца сімптомы, характэрныя для дэфіцыту ў арганізме гэтага макраэлементу.
«Асабліва гэта характэрна для следчых ізалятараў. Там якраз і святла зусім мала, і руху. У калоніях крыху прасцей з гэтым, хаця таксама ёсць праблемы. І ўсё гэта прыводзіць да таго, што кальцыя [арганізму] мала. І гэта праяўляецца найперш праблемамі з зубамі. Але гэта ўвогуле [выклікае праблемы] для касцявой сістэмы».
Як тлумачыць Завадскі, для таго, каб зменшыць праблему, неабходна ўнесці карэктывы ў рацыён харчавання і правілы ўтрымання зняволеных.
«Не ведаю, як цяпер новы следчы ізалятар [у Калядзічах] спраектаваны, але відавочна, што так званыя «вейкі» на вокнах — фактычна металічныя шчыты — не пускаюць святло. Калі мы, медыкі, яшчэ працавалі, то змагаліся з гэтымі «вейкамі». А рэжымныя і аператыўныя супрацоўнікі настойвалі, што гэта патрэбна.
Быў перыяд, калі, напрыклад, на Валадарцы ў шмат якіх камерах паздымалі. Гэта было пры [Алегу] Алкаеве, калі ён быў кіраўніком гэтага следчага ізалятара (1996-2001 гады. — НН). Потым, наколькі мне вядома, іх зноў вярнулі. Практыка паказвае, што гэтыя шчыты не так і неабходныя».
Глядзіце цалкам:
Цяпер чытаюць
«Калі пасадзяць зноў, то пасяджу». Пачобут пра сваё вызваленне, камеры смяротнікаў, бітву за гонар у судзе і жаданне вярнуцца11
Каментары
Сам вінаваты....