Навукоўцы вызначылі 45 падобных да Зямлі планет, дзе можа існаваць жыццё

На сёння астраномам вядома больш за шэсць тысяч экзапланет — планет, якія верцяцца вакол іншых зорак. Аднак да гэтага часу заставалася загадкай, якія менавіта з іх сапраўды здольныя падтрымліваць жыццё. Як паведамляе выданне Daily Mail, спецыялісты з Інстытута імя Карла Сагана пры Карнельскім універсітэце, што ў Злучаных Штатах Амерыкі, правялі маштабную працу. Яны вылучылі з агульнага спіса 45 планет, прыродныя ўмовы на якіх максімальна набліжаныя да зямных.

Галоўным крытэрыем адбору стала знаходжанне гэтых аб’ектаў у так званай заселенай зоне. Гэта вобласць касмічнай прасторы вакол зоркі, дзе тэмпературны рэжым не з’яўляецца занадта гарачым ці занадта халодным. Менавіта такое становішча дазваляе вадзе захоўвацца ў вадкім стане на паверхні планеты, што навукоўцы лічаць ключавым элементам для ўзнікнення і развіцця біялагічных арганізмаў.

Даследчыкі падкрэсліваюць: жыццё можа быць значна больш разнастайным, чым мы звыклі ўяўляць, таму дакладнае вызначэнне каардынат для далейшага назірання з’яўляецца крытычна важным крокам для будучых адкрыццяў.

Акрамя асноўнага спіса, навукоўцы адабралі яшчэ 24 планеты, якія трапілі ў больш вузкую, трохмерную мадэль гэтай зоны. Такі падыход дазваляе яшчэ больш дакладна ацаніць іх патэнцыяльную прыдатнасць для існавання жывых істот.

Сярод вылучаных аб’ектаў ёсць як даўно вядомыя астраномам светы, так і тыя, што былі адкрыты зусім нядаўна. Да першай групы адносяцца, напрыклад, Проксіма Цэнтаўра b і Кеплер-186f. Сярод новых і менш даследаваных аб’ектаў асаблівую цікавасць уяўляе планета TOI-715 b. Яна была выяўлена ўсяго некалькі гадоў таму з дапамогай касмічнага спадарожніка TESS і размяшчаецца на адлегласці 137 светлавых гадоў ад Зямлі.

Асаблівую ўвагу навукоўцы надаюць чатыром планетам у сістэме TRAPPIST-1, якія пазначаны літарамі d, e, f і g. Па касмічных мерках яны знаходзяцца зусім побач — прыкладна за 40 светлавых гадоў ад нас.

Павялічыць

Тым не менш нават гэтая адлегласць пакуль застаецца непераадольнай: паводле ацэнак Нацыянальнага кіравання па аэранаўтыцы і даследаванні касмічнай прасторы (НАСА), пры выкарыстанні сучасных тэхналогій палёт туды заняў бы каля 800 тысяч гадоў. У перспектыве, з развіццём новых спосабаў перамяшчэння, такіх як ядзерна-імпульсныя рухавікі, гэты тэрмін можа скараціцца да некалькіх стагоддзяў.

Даследчыкі таксама сфарміравалі асобную групу планет, якія атрымліваюць ад сваіх зорак колькасць светлавой энергіі, супастаўную з той, што Зямля атрымлівае ад Сонца. У гэты пералік увайшлі TRAPPIST-1 e, TOI-715 b, Кеплер-1652 b, Кеплер-442 b, Кеплер-1544 b, а таксама Проксіма Цэнтаўра b, GJ 1061 d, GJ 1002 b і Вольф 1069 b. Менавіта такое падабенства энергетычных патокаў лічыцца найбольш спрыяльным фактарам для развіцця жыцця зямнога тыпу.

Пры гэтым навукоўцы заўважаюць, што важна вывучаць не толькі «ідэальныя» светы, але і тыя планеты, якія размяшчаюцца на самых межах заселенай зоны. Аналіз такіх аб’ектаў дапаможа навуцы дакладна зразумець, дзе менавіта пралягае мяжа прыдатнасці асяроддзя для жыцця.

Нягледзячы на маштабныя пошукі ў далёкім космасе навукоўцы не выключаюць, што жыццё можа існаваць і значна бліжэй — у межах нашай уласнай Сонечнай сістэмы. Найбольш імавернымі месцамі для такіх адкрыццяў лічацца спадарожнікі планет-гігантаў Юпітэра і Сатурна, якія маюць падпаверхневыя акіяны.

Асаблівыя надзеі ўскладаюцца на Энцэлад — спадарожнік Сатурна, з паўднёвага полюса якога ў касмічную прастору пастаянна выкідваюцца магутныя струмені вадкай вады. Яшчэ адным перспектыўным кандыдатам з’яўляецца Тытан, які валодае складаным хімічным складам атмасферы і ўмовамі, што могуць спрыяць існаванню незвычайных форм жыцця.

• 2
• 0
• 0
• 0
• 1
• 0
• 0
• 0