У Гомелі сабака памёр у пакутах, нечым атруціўшыся на двары. І гэта ўжо не першы падобны выпадак
У рэдакцыю выдання «Моцныя навіны» звярнуўся гамяльчук Уладзімір. Паводле яго слоў, улюбёнка сям’і Аймі загінула, як мяркуецца, нешта з’еўшы каля лаўкі ля дзіцячай пляцоўкі. Раней пра атручванне сабак падчас прагулак паведамлялі і іншыя людзі, таму можна дапусціць, што гэта не выпадкова.
У той дзень мужчына з жонкай былі на працы, а з дзіцём і сабакам бавіўся дзядуля. Яны прагульваліся ля возера ў Навабеліцы і прыйшлі да дзіцячай пляцоўкі. Малое адразу адправілася на горку, а пенсіянер з Аймі на ланцужку прысеў на лаўку непадалёк. Дзядуля так баяўся, што сабака ўцячэ, што пастаянна трымаў яго каля сябе на метровым ланцужку — не адпускаў.
Сабака прылёг каля лаўкі, і гаспадары мяркуюць, што менавіта ў гэты момант ён патаемна нешта падабраў з зямлі і з’еў — таму што вельмі хутка ў яго пачаліся ваніты і вадкі стул. Дзядуля з дзіцём і сабакам хутчэй вярнуліся дадому — пасля чаго Аймі легла і не ўставала.
Тэрмінова прыехала жонка Уладзіміра і павезла гадаванку ў ветклініку: ваніты і стул былі ўжо з крывёй. Паводле ўсіх сімптомаў гэта была нейкая атрута, у страўніку на рэнтгене не аказалася іншародных целаў. Сабаку паставілі кропельніцу, зрабілі некалькі ўколаў і адправілі дадому — назаўтра трэба было вярнуцца на кропельніцы. Але ўначы, на жаль, Аймі памерла.
На выпісцы ад ветэрынара, якую Уладзімір пераслаў у рэдакцыю — антытаксін і яшчэ шэраг прэпаратаў, якія прызначаюцца пры моцным атручванні.
Апошнім часам «Моцныя навіны» не раз паведамлялі пра падобныя выпадкі ў Гомелі — у канцы сакавіка, напрыклад, пра гэта расказвала гаспадыня шпіца. У канцы снежня мінулага года ў рэдакцыю пісала і ўладальніца далмацінца. У абодвух гэтых выпадках сабакі, на шчасце, выжылі.
«Выглядае як акцыя жывадзёраў»: у розных раёнах Мінска нехта раскідвае пацучыны яд
«Атрутай упрыгожылі клумбу»: працяг гісторыі са знойдзеным пацучыным ядам у Мінску
Жыхароў мінскага мікрараёна напужаў ружовы снег у двары
Скумбрыя з іголкамі, сала з цвікамі: у Мінску нехта раскідвае небяспечныя прынады для сабак
Цяпер чытаюць
«Калі пасадзяць зноў, то пасяджу». Пачобут пра сваё вызваленне, камеры смяротнікаў, бітву за гонар у судзе і жаданне вярнуцца1
Каментары