Расійскія кніжкі заспявалі галасамі маленькіх беларусаў

Аранжыроўкі музыкі і песняў да дзіцячых казак робіць Ігар Далжонак. Ён працуе ў слуцкім Доме культуры, а ў вольны час запісвае песні да кніг. Казкі, што спяваюць, зрабіліся вельмі папулярнымі ў Расіі. Кампанія з Масквы сама выйшла на таленавітага аранжыроўшчыка з Беларусі.

— Калісьці ў нас у ДК спявала дзяўчынка. Цяпер яна ўжо дарослая і працуе ў мінскім філіяле арганізацыі. Яна і прапанавала паспрабаваць пашукаць таленты ў правінцыі, — успамінае Ігар.

Галасістых дзяцей яму доўга шукаць не давялося. Яго жонка кіруе некалькімі музычнымі калектывамі.

Сашы, самай маленькай артыстцы з мясцовай фабрыкі зорак, — восем. Самаму старэйшаму, Іллю, — 16. У яго ломіцца голас, і дактары забаранілі яму спяваць. Але ён робіць выключэнне для дзіцячых кніжак.

Аднойчы юны спявак здзівіў усіх, прыехаўшы на рэпетыцыю з роднай вёскі верхам на кані.

— Хто ў нас кароль эстрады ў Беларусі? — пытаюся я ў хлапчука.

— Няма ў нас такога. Вось, можа, я стану, — смяецца Ілля. — Людзі думаюць, што лёгка выйсці на сцэну і праспяваць. А гэта праца, якая павінная добра аплачвацца. Голас павінен прыносіць грошы.

Пра сцэну марыць і 11-гадовая Веста.

— Хачу на дзіцячае «Еўрабачанне». Шкада, няма такіх магчымасцяў пакуль. Трэба песні складаць. Калі словы я яшчэ магу прыдумаць, то музыку не ўмею, — кажа дзяўчынка.

Васьмігадовая Саша хоча стаць знакамітай спявачкай. Праўда, куміраў на беларускай эстрадзе ў яе няма. Хлопцы не змаглі назваць ніводнага (!) выканаўцы з нашага шоу-бізнэсу. Вось Сашы, да прыкладу, падабаюцца «сусветныя зоркі, як Дзіма Білан, Кейша і Нюша».

Света, у адрозненне ад сваіх сяброў, на эстраду не рвецца. Яна ўжо вырашыла, што будзе працаваць у банку.

— Для поспеху на сцэне патрэбныя талент, харызма і грошы, — упэўненая дзяўчына.

А пакуль яны не спяшаюцца рабіцца дарослымі і хочуць запісаць яшчэ шмат песенек для малых. Хлопцы ганарацца, што кніжкі спяваюць іх галасамі пра Азію і Афрыку, пра Калабка і рэпку.

Ганарары атрымліваюць усе — нават тыя, чыю працу забракаваў кніжны дом.

— Хтосьці праспяваў лепш, а яго песню не абралі, — тлумачыць Ігар Далжонак. — Але яны ўсе стараліся, працавалі.

Дарэчы, тых самых музычных кніжак з казкамі і гульнямі дзеці ніколі не бачылі. Па-першае, у райцэнтры няма вялікай кнігарні. Па-другое, па мерках беларускай глыбінкі яны дарагія — амаль 200 тысяч рублёў за кнігу. Хоць якасць гуку, на думку аранжыроўшчыка Ігара, пакідае жадаць лепшага:

— Што ж вы хочаце, калі робяць гэтыя кнігі ў Кітаі.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0