каляндар
Буду з вамі да канца сьвету!
Наступіўшы на сваю балючую нагу, я села на ровар пасьля 8 з паловай гадзінаў нуднай казёншчыны і празь нейкую гадзіну прыехала ў Камароўшчыну да сваёй цёткі Карольці. Якое гэта шчасьце, што можна вось так проста заваліцца ў хату і — ні села ні пала — выгукнуць з парогу, што жывой вады папрасіць: “Раскажэце мне пра Ўшэсьце!”
“…Па-беларуску завецца Ўшэсьце, а па-польску — Унебаўзяцьце Пана Езуса. Праз 6 тыдняў пасьля Вялікадня, заўсёды ў чацьвер бывае. Праз 6 тыдняў пасьля ўкрыжаваньня Пан Езус сабраў усіх апосталаў (іх 12 было, адзін здрайца, другім замянілі), павёў на Сінай і там навучаў. Казаў, каб любілі адно аднаго. Казаў — буду з вамі да канца сьвету, але цяпер Мне трэба ісьці, бо як Я не пайду цяпер, дык вас безь Мяне на неба ня возьмуць. А так стане Там месца ўсім. Апосталы плакалі, прасілі, каб Ён не сыходзіў, але пан Езус пайшоў на неба, толькі хмаркі паплылі...”
А празь дзесяць дзён пасьля Ўшэсьця — другое сьвята, Сёмуха. У маленстве на Сёмуху мы складаліся — хто агурок, хто сала, хто да сала — ды йшлі ў лес. Ля кожнай брамы бярозка стаяла. І добры гэта быў звычай: пакуль вясна-лета, набірацца сіл ад Прыроды! І цяпер я, займеўшы сваіх дзяцей, імкнулася на Сёмуху заўжды нешта такое ўтварыць! І дзяцей, пакуль былі маленькія, ласкавыя, што анёлкі, вадзіла за ручкі з сабою ўсюды, дзе сама бывала. Адразу ў лес сваёй сям’ёй хадзілі, вогнішча раскладалі на Сёмуху. А то езьдзілі на радзіму Каруся Каганца і там, у Вялікіх Навасёлках, брат тады яшчэ жывога Міколы Ермаловіча, Леанід, расказваў нам, як ён у 60-х знайшоў магілу нашага славутага земляка. Езьдзілі ў колішні засьценак Востраў, у Зэльву да Ларысы Геніюш… Што ўжо будзе на гэтую Сёмуху, 19 траўня?
Я ня надта люблю хадзіць у гэтыя напаўказённыя ўстановы — касьцёл ці царкву, — бо надта шаную Храм Душы, які збудаваў Езус і які застаўся там, у маёй Літве.
Адтуль, зь Літвы, усё й пачыналася. І Боскі Прамень у цемры адшукаў галаву таго, хто першым наважыўся ўзьняць яе да Неба.
Сёмуха — гэта і ёсьць выправа Праменя на таго, хто асьмеліцца ўзьняць галаву да Неба. Што ўжо сёлета Бог дасьць?..
Ганна Матусевіч, Койданава
Цяпер чытаюць
«Спасибо, Лена! Продолжайте вести наблюдение». Афіцэр, які пісаў Харысавай, пасвіўся ў чатах палітэміграцыі, а некаторым дзяўчатам нават прапаноўваў абмяняцца нюдсамі9191
Каментары