U novym «Dziejasłovie» (6–2012), dzie nadrukavany «haradski raman» Uł. Niaklajeva, u troch «maładavatych» aŭtaraŭ sustreŭ słova «łajno».
Ale nie ŭ našym narmalnym biełaruskim značeńni, jakoje fiksujecca, naprykład, i ŭ akademičnym Tłumačalnym słoŭniku, a sa značeńniem ćviordych čałaviečych ekskremientaŭ.
Jaho čamuści lubiać maładziejšyja aŭtary (hadoŭ da 40). Siarod ich — i ŭžo niemaładyja łaŭreaty. Peŭna, u ich niešta,
Słova «łajno» (z pamietaj «abłasnoje») tłumačycca ŭ TSBM jak «adna štuka vopratki, bializny», «adziežyna»(tut
Nie treba bajacca pamietaŭ. Kolki «abłasnych» dy «razmoŭnych» słoŭcaŭ stała narmatyŭnymi: dabrynia, niakidki, ścižma, zichotki, rozhałas, vystup (u druku), prychamać, prychadni, vyštukavany, niamohły, žachnucca, abłuda i h.d. i da t. p.
Hetyja źnižalnyja pamiety stajać kala pieraličanych słovaŭ u TSBM.
Nie zahladajučy ŭ etymałahičny słoŭnik, možna mierkavać, što słova «łajno» źviazvaje nas z hiermancami ci navat z kieltami. U niemcaŭ i siońnia jość nazoŭnik «lajn» (lon) i prymietnik «lajnen» (ilniany).
Navošta tak zakidać u zabyćcio
PS.
Niadaŭna, čytajučy niamieckija hieraičnyja mify, sustreŭ na miescy słova «Boot» (łodka) staroje, kielckaha pachodžańnia «Nochen» (vydzieŭbany z toŭstaha dreva čovien). Zhadalisia našyja «nočvy/načoŭki», taksama vyrablenyja sklutom i ciasłoj).
«Čas i prastora ŭ štodzionnaj sparudzie // Cicha spačyli na našym dvary», — skazaŭ niekali paet.
Kamientary