Siońnia ranicaj sa specpryjomniku-raźmierkavalniku na vulicy Akreścina ŭ Miensku vypuścili padletkaŭ, zatrymanych nočču na Kastryčnickaj płoščy. Niekatoryja ź ich raspaviali našaj karespandentcy pra toje, jak ź imi abychodzilisia ŭ pastarunku.
Dziaŭčyna, ź jakoj ja pahutaryła la specpryjomniku-raźmierkavalniku na Akreścina, praviała ŭ pastarunku kala piaci hadzinaŭ, jaje vypuścili a dziaviataj ranicy. Dziaŭčyna pajechała dadomu, pieraapranułasia i pryjšła siudy daviedacca pra los svaich zatrymanych siabroŭ. Dziaŭčyna apaviała pra toje, što ź joj adbyvałasia ŭ pastarunku:
(Dziaŭčyna: ) «Sabrali ŭsich niepaŭnaletnich, zaviali ich u niejki taki pakojčyk, tam nie było ni kresłaŭ, ničoha. Nas pasadzili ŭsich na padłohu, zabaranili nam padymacca. Potym nas ciahali składać našyja śpisy z telefonami j z adrasami, potym pačali hrupavać pavodle ŭzrostu, pa miescy žycharstva, potym na ŭsich nas składali pratakoły, taksama vielmi doŭha, šukali roznyja nalepki, ulotki, ahitacyju roznuju. Usich astatnich zaviali znoŭ u toj ža samy pakojčyk, my tam siadzieli».
Sa słovaŭ majoj surazmoŭcy, milicyjanty niepaŭnaletnich nia bili, byli chiba tolki maralnyja ździeki. Kali dziaŭčyna pieračytvała tekst składzienaha na jaje pratakołu, milicyjant udavaŭ ździŭleńnie: niaŭžo jana ŭmieje čytać?
Krychu starejšym za jaje chłopcam i dziaŭčatam, jakich taksama ŭ minułuju noč zatrymali j pryvieźli na Akreścina, daviałosia ciažej:
(Dziaŭčyna: ) «Chłopiec, jon straciŭ prytomnaść, ź im pastupili vielmi niepryjemna: jon paprostu paŭhadziny pralažaŭ na padłozie, «chutkaja dapamoha» pryjechała tolki praz paŭhadziny. Potym pryviali jašče niejkuju źbituju dziaŭčynu, joj zabaranili z nami navat razmaŭlać, ale jana razmaŭlać, u pryncypie, napeŭna i nie mahła».
Milicyja abychodziłasia z padletkami nia vielmi dobra j nia vielmi kiepska, ich nia bili – pra heta apaviała mnie 16-hadovaja Jaŭhienija, da jakoj ja dazvaniłasia siońnia ŭ abied. Pryvieźli, pastavili ŭ niejkim kalidory ŭsich tvaram da ściany j tak prymusili stajać paŭhadziny. Jaŭhienija vyjšła z Akreścina na pałovu dziaviataj ranicy. Jana pryhadvaje, jak ich vieźli z Kastryčnickaj płoščy razam ź inšymi zatrymanymi:
(Jaŭhienija: ) «U hetym branieviku było vielmi strašna. Tam, u hetaj milicyi, jany niejkija chvoryja, napeŭna. Bo jany pačali šukać arkušy papiery, kab napisać raparty, ni ŭ kaho nie było. Jany pajšli pa aŭtobusie, šukali ŭ kožnaha ŭ zaplečniku – kali nie było, jany bili. Kali im niechta nie padabaŭsia z tvaru, jany taksama padychodzili j bili».
U dvuch braniravanych milicejskich aŭtobusach z zatrymanymi na Kastryčnickaj ludźmi byli 22 niepaŭnaletnija, paviedamiła Jaŭhienija. Ale ahulnuju kolkaść zatrymanych hetaj nočču padletkaŭ vyśvietlić pakul niemahčyma.
Kamientary