«Padciahnuli. Tolki nie Uschodniuju da Zachodniaj, a naadvarot. Pjanstva, maciuki…»
«Tak, sapraŭdy «padciahnuŭ»… Tolki Zachodniuju da Uschodniaj», — tak zreahavaŭ kamientatar «Našaj Nivy» na zajavu Alaksandra Łukašenki, što ŭ Biełarusi ŭschodnija vobłaści padciahvajucca «da ŭzroŭniu haspadarańnia i pracy ŭ zachodnich».
«Maładoje pakaleńnie całkam zrusifikavana. Maciuki, pjanstva, hultajstva… Možna kanstatavać — unifikacyja adbyłasia», — piša čytač Žuchoŭski.
Łukašenka 23 sakavika razvažaŭ pra Zachodniuju i Uschodniuju Ukrainu i Biełaruś tak: «Padzialili, ja jašče raz padkreślivaju, Ukrainu na Zachodniuju i Uschodniuju tolki palityki. Taksama možna pravieści paralel, vy heta bačyli, u nas taja ž situacyja była: Zachodniaja Biełaruś i Uschodniaja.
Jašče da prezidenctva, budučy deputatam, kali pačynaŭ pracavać, ja časta byvaŭ u Zachodniaj Biełarusi i zachaplaŭsia, jak jany pracujuć, asabliva ŭ Hrodzienskaj vobłaści. Ja pracavaŭ na krajnim uschodzie i zachaplaŭsia ich pracaj. My zaŭsiody kazali pra toje, što dziakujučy tamu, što jany tam, u zachodniaj častcy, žyli va ŭmovach pryvatnaj ułasnaści, jany navučylisia pracavać, nie stracili ŭmieńnie pracavać. A my na ŭschodzie tak, niesurjozna.
Ale my ž hetuju hrań nikoli nie pravodzili, što Zachodniaja Biełaruś — heta takija drennyja, niadobryja, čužyja, a na ŭschodzie — heta dobryja ludzi. My nikoli tak nie kazali! Pierad mnoj stajała zadača — vyraŭnavać takuju situacyju. I my vyraŭnoŭvajem jaje za košt padciahvańnia ŭschodnich abłaściej da ŭzroŭniu haspadarańnia i pracy ŭ zachodnich.
Heta naša dasiahnieńnie, što siońnia ŭžo niama nijakaj roźnicy. Navat ja nie moh tady takoha ŭjavić. Siońnia heta jość na samaj spravie, bo my pravodzili vielmi akuratnuju palityku», — pachvaliŭsia Łukašenka.
Ciapier čytajuć
Anžaliku Mielnikavu bačyli ŭ Minsku ŭ «Dana Mole»29
Kamientary