Rasijskaja hazieta: Łukašenka kole drovy dla hramadskaj łaźni ŭ rodnaj vioscy
Žurnalisty rasijskaj haziety «Sobiesiednik» naviedali Aleksandryju – rodnuju viosku Alaksandra Łukašenki. Apublikavany repartaž nasyčany pierabolšvańniami.
Žurnalisty pierakazali niekalki mifaŭ pra sučasnuju Biełaruś i asabista pra Alaksandra Łukašenku. Mahčyma, pačuli infarmacyju ad miascovych žycharoŭ i nie spraŭdzili jaje. A mahčyma, znarok kiravalisia stereatypami.
«Jon byvaje tut amal kožnyja vychadnyja. Adrestaŭravaŭ baćkoŭski dom (dzie ros i žyŭ z mamaj), – raskazvaje žurnalistam pra Łukašenku miascovaja žycharka, jakaja pradstaviłasia jak Halina Nikałajenka. – A nasuprać vybudavaŭ rezidencyju, vuń jana – praz pole. Pobač viertalotnaja placoŭka - prylataje Alaksandr Ryhoravič na viertalocie. I tut ža nad rezidencyjaj padymajecca ściah Biełarusi». U realnaści ž Łukašenka pryjazdžaje ŭ Alaksandryju niekalki razoŭ na hod.
«Za vysokim płotam prezident siadzić niadoŭha. Zaŭsiody znachodziacca spravy. Naprykład, kole drovy dla hramadskaj łaźni. Pra heta aleksandryjcy raspaviadajuć z honaram. «Jon za raz mašynu droŭ moža nasiekčy! – kaža Nikałajenka. – I syn Kola pobač ź im siakierkaj machaje – baćka ź dziciačych hadoŭ pryvučaje jaho da pracy. Kolu 10, i jon užo taksama z charaktaram. Moj muž (jon pracuje jak raz u hetaj łaźni apalščykam) niejak łaźniu naciapliŭ. Mužčyny viaskovyja pamylisia, uvieś par vypuścili. A Alaksandr Ryhoravič z Kolem spaźnilisia, pozna viečaram u łaźniu pajšli. I Kola potym vykazaŭ majmu mužu: «Drenna naciapliŭ! U nastupny raz rabi haračej!» – pierakazvajuć nievierahodnyja historyi žurnalisty.
Inšaja miascovaja žycharka, Hanna Akminskaja ŭzhadała jašče adnu bajku: «Maje plamieńniki niejak – nie tak daŭno heta było – kryčać jamu: «Dziadźka Saša, pahulajcie z nami ŭ futboł!» – «A davajcie!» – adkazvaje. Pakul jany miač šukali, jon pieraapranuŭsia. I hulali. Pamočniki sfatahrafavali, chłapčukam - jany ŭ Minsku žyvuć - potym fatahrafii dasłali».
Nie abyšłosia ŭ repartažy i bieź mifičnaj bahataj dajarki: «[Ź fiermy] vyjšła dajarka - zadavolenaja, rumianaja. «Stamiłasia? Nikolki, – uśmichnułasia na majo pytańnie. – U nas robaty pracujuć – techniku zakupili ŭ Jeŭropie. A my, supracoŭniki, tolki kantralujem praces». Jana sieła za rul novieńkaj inšamarki i pakaciła».
Ciapier čytajuć
Byłoha vajskoŭca z Bresta, jaki viarnuŭsia z Polščy, abvinavacili ŭ «teraryźmie» i adpravili ŭ kałoniju3
Kamientary