Alaksandr Łukašenka daručyŭ vielmi surjozna rychtavacca da ŭboračnaj z ulikam strat ad zasuchi.
Adpaviednyja zajavy kiraŭnik dziaržavy zrabiŭ siońnia, prymajučy kadravyja rašeńni ŭ dačynieńni da kiraŭnikoŭ miascovych vykanaŭčych i rasparadčych orhanaŭ, paviedamlaje BiełTA.
«Hleby dobryja. Ja pahladzieŭ uvieś ŭschod Biełarusi za hetyja vychodnyja. Daj boh, kab pa ŭsioj krainie takoje było. Heta navat niejak mnie nastroj padniało. Bo ja byŭ u takim pryhniečanym stanie paśla hetaj śpioki — ja bačyŭ navat tut, u centry, kolki škody na lohkich hlebach pryniesła zasucha. Nie kažučy ŭžo pra asobnyja rehijony Homielskaj, Bresckaj abłaściej», — skazaŭ kiraŭnik dziaržavy.
«Ale hetyja daždžy trochi papravili situacyju, a ŭ vas tam naohuł pasievy vielmi dobryja. Treba surjozna rychtavacca, kab ich prybrać. Bo karmić budziecie ŭsiu krainu. Kali takoje było, kab poŭnač i paŭnočny ŭschod zabiaśpiečvali Biełaruś. Nu i jašče poŭnač Minskaj vobłaści. Tamu treba źviarnuć asablivuju ŭvahu i padrychtavacca da ŭborki», — daručyŭ Alaksandr Łukašenka.
Kamientary