20 studzienia spoŭniłasia 117 hadoŭ ad naradžeńnia hramadska‑palityčnaha dziejača i aśvietnika Branisłava Taraškieviča, aŭtara «Biełaruskaj hramatyki dla škoł».
Asobu biełaruskaha palityka i fiłołaha daśledavaŭ doktar fiłałahičnych navuk, aŭtar knihi «Branisłaŭ Taraškievič» Arsień Lis.
U interviju haziecie «Svaboda» jon zakranuŭ i pytańnie pravapisu «taraškievicy»:
«U asnovie aficyjnaj «narkamaŭki» lažyć mienavita «Hramatyka» Taraškieviča, — ličyć doktar fiłałahičnych navuk, daśledčyk žyćciapisu B.Taraškieviča Arsień Lis. — Usie asnoŭnyja linii raźvićcia biełaruskaj movy, usie prydumki (ad linhva‑hramatyčnych terminaŭ da farmulovak praviłaŭ), naležać jamu. Inšaja reč, što Taraškievič nikoli nie ličyŭ svoj varyjant pravapisu daskanałym. U pradmovie da 5‑ha vydańnia jon havaryŭ, što niekatoryja prapanovy pavinny prajści vyprabavańnie hramadskaści. Hetak, słovy «klasa», «klub» siońnia, sapraŭdy, nie hučać. I ja ŭpeŭnieny, Taraškievič nie trymaŭsia b za ich abiedźviuma rukami. Źmieny, pradyktavanyja samim žyćciom, niepaźbiežnyja, bo mova nie skamianieły pomnik, a žyvy arhanizm».
«Naša hramadstva abaviazkova pryjdzie da adzinaha pravapisu, — upeŭnieny Arsień Lis. — Prablema ŭ tym, što pytańnie nie stavicca na šyrokaje abmierkavańnie. Usio vyrašajuć deputaty, jakija biełaruskaj movaj nie karystajucca. Miarkuju, što pa miery ŭmacavańnia dziaržaŭnaści prablemy movy i kultury buduć vyrašacca bolš uzvažana i abjektyŭna. Spadzievu nadaje i nadzvyčaj bahataja dyjalektyka našaj movy, jakaja daloka nie vyčarpana. Asabliva na poŭnačy Biełarusi, u rehijonie staroj kryvickaj cyvilizacyi, dzie naš etnas najmienš razmyty».
Ciapier čytajuć
Chto pradaŭ kvateru ŭ «Majaku Minska» źnikłaj Mielnikavaj? Takoha čałavieka nie isnuje8
Kamientary