Kiroŭcy nie viedajuć, jak na jaho reahavać, i abačliva skidajuć chutkaść.
Kiroŭcy nie viedajuć, jak na jaho reahavać, i abačliva skidajuć chutkaść, paviedamlaje Telegraph.
Žychary horada Treviza na poŭnačy Italii nie pavieryli svaim vačam, kali ŭbačyli na darozie trochkutny znak z čyrvonaj ablamoŭkaj. Na im namalavanaja hrudastaja panienka na abcasach i ŭ karotkaj spadničcy. Nadpis pad znakam raśsiejvaje lubyja sumnieńni: «Aściarožna, prastytutki».
Zrešty, aŭtamabilisty sa stažam ŭsio ž zadalisia pytańniem, a što mienavita kaža znak.
Ci značyć heta, što kiroŭca pavinien sačyć za darohaj,
pakolki jaje čas ad času pierabiahajuć žančyny lohkich pavodzinaŭ, abo jon aznačaje, što prastytutki pracujuć u hetym rajonie i ŭzornym baćkam siamiejstvaŭ varta aścierahacca brać paputčykaŭ žanočaha połu?
«Ja jechaŭ na pracu, ubačyŭ hety znak i byŭ vymušany zapavolić chutkaść, kab ŭvažliva razhledzieć jaho, – skazaŭ 34-hadovy Dzina Viezina. – Ja nie moh pavieryć svaim vačam: u adlustravanaj žančyny sapraŭdy była mini-spadnica, vysokija abcasy i vielmi vialikija hrudzi».
Italjaniec nie razumieje, što mienavita zahadvajecca rabić –
hladzieć pa bakach, kab nie prydušyć prastytutku, abo, naadvarot, nie hladzieć na darohu, kab nie paddacca spakusie.
Italjanskija ŭłady pakul kamientaroŭ nie dajuć.
Ciapier čytajuć
Baćka sa Słucka paprasiŭ dziaržavu zabrać jaho dziaciej dziela adnaŭleńnia maralnych sił1
Kamientary