Nad Mazyrom i Mahilovam zaŭvažyli niezvyčajnyja abłoki, padobnyja da NŁA FOTAFAKT
Telehram-kanał «Mietieovajb» apublikavaŭ fotazdymki ad padpisčykaŭ, zroblenyja ŭ Mazyry i Mahilovie, nazvaŭšy toje, što na ich vyjaŭlena, lentykularnaj vobłačnaściu.
Lentykularnyja (abo linzapadobnyja) abłoki — redkaja źjava dla raŭninnaha krajavidu Biełarusi, piša vydańnie «Smartpres». Jany ŭtvarajucca tady, kali vilhotnyja pavietranyja patoki sustrakajuć na svaim šlachu pieraškody, naprykład, pahorki ci ŭzvyššy.
Mazyrščyna i Mahiloŭščyna źjaŭlajucca prydatnymi miescami dla ich źjaŭleńnia ŭ našaj krainie. Mazyr mieścicca na adnym z samych vysokich punktaŭ krainy — Mazyrskaj hradzie, a reljef Mahilova vyłučajecca svajoj uzhorystaściu i pierapadami vyšyń. Mienavita takija asablivaści miascovaści stvarajuć nieabchodnyja barjery dla pavietra.
Hałoŭnaja admietnaść hetych abłokaŭ u tym, što jany padajucca nieruchomymi navat pry mocnym vietry. Nasamreč pavietra prachodzić skroź ich: z adnaho boku vobłaka pastajanna farmujecca, a ź inšaha — rastaje.
Dla Biełarusi kožnaje źjaŭleńnie takich «linzaŭ» stanovicca značnaj padziejaj dla naziralnikaŭ. Jak praviła, ich fiksacyja śviedčyć pra chutkuju źmienu nadvorja.
Byłoha supracoŭnika kontrraźviedki KDB aryštavali za zdradu dziaržavie9
Kamientary
Niaŭžo tuman prachodziŭ praz našyja hory i nakruciŭ abłokaŭ?
I NŁA tut uvohule nie pry čym. Što za soram.
Realna tut druhi miechanizm stvareńnia "linz": tonki vilhotny słoj vobłačnaści, jaki raskručvajecca mocnym vietram na vyšyni, što adbyvajecca pierad prachodam chałodnaha frontu (paŭzie z zachadu siońnia).