«Zahadali raździecca i ŭklučyli videarehistratary». Biełaruska raskazała pra novuju praktyku dahladaŭ na miažy

Praktyka nadhladaŭ, u tym liku z raździavańniem, isnavała i raniej. Zvyčajna mytniki vykarystoŭvali jaje, kali ŭźnikali padazreńni, što padarožnik moža pieravozić narkotyki abo zabaronienyja pradmiety.

Ciapier ža jaje prymianieńnie asobna raspaŭsiudžvajecca na tych, kaho vyklikajuć na hutarki z supracoŭnikami KDB.

Maryja časta jeździć ź Biełarusi ŭ Polšču i nazad. Da dopytaŭ na miažy žančyna ŭžo pryzvyčaiłasia — kaža, adpaviedny kabiniet staŭ abaviazkovym punktam padčas viartańnia ŭ Biełaruś. Supracoŭniki zvyčajna raspytvajuć pra metu pajezdki, prahladajuć telefon, mohuć zatrymać na hadzinu-druhuju. Ale padčas apošniaj pajezdki da starannaha dahladu mašyny, renthienu i hutarki z supracoŭnikami KDB dadałosia jašče i raździavańnie.

«Nu ŭsio, zaraz pajedzieš u turmu»

Spačatku mašynu biełaruski zahnali ŭ śpiecyjalny boks. Tam paprasili vyhruzić usie rečy — usio staranna ahledzieli, padymali navat dyvanki. A potym žančynu adviali «na hutarku».

— Spačatku ŭ mianie paprasili telefon. Zrabili tam vybarku pa łajkach. Ja navat nie viedała, što tak možna. Zdavałasia, usio daŭno pačyściła ŭ telefonie. A jany znajšli łajki za 2020 hod. I kažuć mnie: «Nu ŭsio, zaraz pajedzieš u turmu», — raskazvaje Maryja.

Pavodle jaje słoŭ, usia hutarka była pabudavanaja tak, kab zapałochać jaje i pastajanna trymać u napružańni. Niekalki razoŭ paŭtarali, što vykličuć mašynu, kab pieravieźci jaje ŭ IČU abo RAUS.

— Było adčuvańnie, što im važna ŭvieś čas trymać mianie ŭ napružańni. Potym adzin ź ich dadaŭ: «Ciapier jašče kamientary pravierym. Kali znojdziem, to dakładna siadzieš», — uspaminaje žančyna.

Kamientaroŭ nie znajšli, ale samo čakańnie, pakul supracoŭniki ich praviarali, pavodle jaje słoŭ, užo vymotvała.

Paśla dopytu mašynu adpravili na renthien, a da Maryi padyšła supracoŭnica mytni i skazała, što jana pavinna prajści za joj. U pieradpakoi było jašče niekalki žančyn — miarkujučy pa ŭsim, u toj dzień dahladali nie tolki jaje.

— Mianie adviali ŭ niejki pusty pakoj. Tam byli dźvie supracoŭnicy mytni — jak ja zrazumieła, paniatyja. Prapanavali začytać mnie maje pravy, a potym skazali, što ciapier ja pavinna budu raździecca. Uklučyli videarehistratary. U mianie skłałasia ŭražańnie, što samim paniatym hetaja pracedura niepryjemnaja.

Raździeŭšysia da nižniaj bializny, Maryja stajała pierad tryma supracoŭnicami i kamierami, pakul jaje dahladali. Paśla joj dazvolili adziecca. Dahlad doŭžyŭsia niadoŭha, uspaminaje žančyna.

«Abychodziacca jak z apošniaj złačynkaj»

Maryja kaža, što ŭ toj momant nie adčuvała ni strachu, ni chvalavańnia.

— Mnie było vielmi niepryjemna ad taho, što ja biezdapamožnaja pierad hetaj sistemaj. Stolki času prajšło, a jany praciahvajuć teraryzavać ułasny narod. Vy pieramahli? Tak pieramahli, što nijak supakoicca nie mohuć.

Uvieś hety čas, pakul išli dopyt, renthien i, narešcie, raździavańnie, u mašynie zastavalisia dzieci. Na punkcie propusku surazmoŭca praviała amal siem hadzin.

— Ja časta i raniej jeździła praź miažu, i šmat. Zaŭsiody mytniki byli vietlivymi, kulturnymi. A kali bačyli dziaciej, to staralisia chutčej usio pravieryć. Ciapier — sucelnaja ahresija, abychodziacca z taboj jak z apošniaj złačynkaj, — kaža Maryja.

• 1
• 0
• 3
• 13
• 1
• 1
• 19
• 1