Cenzura na Tut.by: Volskaha adklučyli ad efiru
Heta adbyłosia padčas vykanańnia pieśni pra staršyniu vybarčaj kamisii. U Tut.by zaznačajuć, što adklučeńnie było impulsiŭnym, i abiacaje vystavić intervju biez cenzury.
Sustreča ź Lavonam Volskim ŭ žyvym efiry na partale anansavałasia ŭ 14.00 25 kastryčnika. Mierkavałasia zładzić
Volski zhadaŭ pra situacyju, u jakoj apynuŭsia jaho kaleha Siarhiej Michałok, a taksama parazvažaŭ nakont taho, što prahlad dziaržaŭnych telekanałaŭ ujaŭlaje ź siabie sieans mazachizmu.Kali sprava dajšła da vykanańnia piesień z prajektu «Caŭka i Hryška»,
«U nas nikoli jašče nie zdarałasia padobnaha, — pryznaŭsia hienieralny dyrektar Tutbaja Juryj Zisier. — Ale
my mieli padstavy, kab prypynić tranślacyju, kali Lavon pačaŭ adkryta ździekavacca ź dziaržaŭnych asobaŭ.Miarkuju, što heta niedahlad našych supracoŭnikaŭ. Nadalej budziem zaklikać ich bolš staranna i pilna rychtavacca da efiru». Redaktar Tutbaja Maryna Zołatava patłumačyła, što častka intervju Volskaha «supiarečyła kancepcyi partała». Jana ŭdakładniła, što sprava tyčycca adnoj ź piesień, ale nie nazvała, jakoj mienavita.
Sam Lavon Volski pryznaŭsia, što navat trochi razhubiŭsia, kali daviedaŭsia, kolki verchału narabiŭ jaho vystup. «Mnie navat ciažka ŭjavić, što dało padstavy dla adklučeńnia efiru.
Z majho boku nie hučała zaklikaŭ da źviaržeńnia dziaržaŭnaha ładu, ni abrazaŭheta ŭ nas ciapier taksama niebiaśpiečna». Vykanaŭca dzivicca tamu, štosami-viedajecie-kaho , nie było anijakich dziejańniaŭ seksualnaha charaktaru i nie łajaŭsia ja, zdajecca. Mahčyma, prosta mocna razmachvaŭ rukami,
takuju reakcyju ŭ kiraŭnictva partała vyklikała jaho pieśnia «Manałoh Saŭki» — humareska pra toje, jak staršynia vybarčaj kamisii vypadkova trapiŭ pad začystku paśla prezidenckich vybaraŭ.Tranślacyju spynili mienavita padčas jaje vykanańnia.
«Viadoma, mnie niepryjemna, što zdaryłasia takaja situacyja.
Mahło być zvyčajnaje intervju, a takim zachadami budzie nahniatacca chvaravitaja cikavaść, što pryviadzie zusim da advarotnaha efiektu», — zaznačyŭ Lavon.
Redakcyja Tut.by usio ž abiacaje vykłaści
«Manałoh Saŭki»:
Uvažajemyja tavaryšy načalniki!
Prebyvaju ŭ sastajanii piačali ja…
Abažajemyja maje rukavadzicieli,
Ja sičas vsio abjaśniu u abjaśnicielnaj.
Ja rabotaŭ na ŭčastku iźbiracielnam.
Da nie
Padščytali hałasa — žyvi i radujsia.
Dajcie šapku i palto! — damoj sabraŭsia ja.
Toka vyjšaŭ na viačerniuju ja ulicu,
Ad AMONa pałučyŭ dubinkaj pa licu.
Nu, a pośle — nie paśledniaha, nie piervaha —
Ŭ aŭtazak mianie zakinuli, jak dzierava.
Ja AMONu abjaśniaŭ svaju pazicyju:
«Ja saŭsiem nie atnašusia k apazicyi.
Vy, rabiaty, prysmatrycieś charašeńka!
Ja takoj ža, kak i vy — za Łukašenku»…
Ja kryčaŭ, ja klaŭsia našaj vłaści ŭ viernaści,
No usłyšali mianie ludzi saŭsiem nie cie.
Pasažyry aŭtazaku astalnyja
Mnie skazali ŭ žostkaj formie, kab nie nyŭ ja,
A jaščo maju žanu zabrali toža.
Bo jana ź siastroj siadzieła ŭ pabie «Droždžy».
Toka vyšli z paba, kab schadić v jaščo adzin…
Vmiesta etaha pajechali u Žodzina.
Ja, kaniečnie, panimaju, što ŭ milicyi
Nietu vremia, štoby nachadzić atličyja —
Chto čužoj, chto svoj — nu niekahda vazicca im…
No žana ciapier prymknuła k apazicyi.
Jeśli nada, ad žany ja adrakajusia.
I nie znaju v čom, no jeśli nada, kajusia.
Toka ž vy miania, prašu, nie uvalniajcie
I z nasižanaha miesta nie zhaniajcie.
Ja hatovy padpisać, što mnie prykažuć
Prociŭ cioščy, možet, prociŭ mamy daže,
Prociŭ syna, daža prociŭ druha Hryšy…
Praŭda, Hryša iz ciurmy jašče nie vyjšaŭ…
***
Cpiavak zatym raskazaŭ Jeŭraradyjo, što na TUT.BY nie pakryŭdziŭsia, a pavodziny kiraŭnictva partała nazvaŭ zahadkavymi.
Lavon Volski: «Tam nie było nijakaj kramoły… Dla mianie ŭvohule było navinoj, kali ja viarnuŭšysia dadomu daviedaŭsia pra spynieńnie tranślacyi. Heta była ŭsiaho tolki satyryčnaja pieśnia pra pryhody Saŭki padčas vybarčaj kampanii, kali jon byŭ staršynioj na adnym z vybarčych učastkaŭ… Pavodziny kiraŭnictva partału dla mianie zahadkavyja. Takoje rašeńnie pryciahnie niepatrebnuju uvahu».
Jeŭraradyjo taksama źviarnułasia pa kamientar da redaktarki partała TUT.BY Maryny Zołatavaj.
Jana nazvała spynieńnie tranślacyi vystupu muzyki «impulsiŭnym rašeńniem».
Maryna Zołatava: «Rašeńnie adklučyć tranślacyju było impulsiŭnym. Niekalki hadzinaŭ my nie viedali, što rabić z zapisanym materyjałam. Nie mahli pryniać rašeńnia. Adnak u vyniku my vyrašyli, što ŭsio ž źmieścim materyjał całkam — z usimi pieśniami Lavona.
Intervju budzie pastaŭlena całkam. Mianie asabista vielmi ździŭlaje reakcyja ŚMI.Usie na pieršych staronkach źmiaścili infarmacyju ab hetym, jak byccam u krainie bolš ničoha važnaha nie adbyvałasia. Na pieršym płan vyjšła cenzura na TUT.BY».
Kamientary