«Maja siamja straciła 30 čałaviek u represijach», — raskazaŭ Šuškievič.
Były kiraŭnik Biełarusi Stanisłaŭ Šuškievič atrymaŭ Medal svabody ad Fondu achviaraŭ kamunizmu. Učora jon naviedaŭ Memaryjał achviaram kamunizmu ŭ Vašynhtonie. Voś što skazaŭ Stanisłaŭ Šuškievič kala memaryjału: «Majoj anhielskaj movy chapaje, kab pračytać nadpis na pomniku. Ja pračytaŭ i pra 100 miljonaŭ achviaraŭ, i kožny razumieje heta pa-svojmu, a ja razumieju heta z pazycyi majoj krainy, Biełarusi. Z hetych 100 miljonaŭ u mianie najbolšy bol za tych 30 ludziej, maich rodnych, jakich ja straciŭ. U majoj maci było 11 bratoŭ i siostraŭ, u majho baćki było 10 bratoŭ i siostraŭ. Vialikija siemji byli, paśla represij zastałosia 3 siastry ŭ maci i siastra i brat u baćki. Usie astatnija zahinuli. Moj baćka vyžyŭ, ale jon byŭ 20 hadoŭ u Sibiry. Tolki dziakujučy svajoj mužnaści jon vyžyŭ. Vulica, na jakoj ja žyŭ u Miensku, heta była vulica z maleńkimi damami, i tam nie było domu, dzie nie było b represavanych. I ja pahladzieŭ na hety pomnik i padumaŭ, što my pavinny dažyć da taho času, ja chaču dažyć da taho času, kali ŭ majoj Biełarusi, u maim Miensku budzie pomnik achviaram z abodvuch bakoŭ – z boku fašyzmu i z boku kamunizmu, usich pačvarnych dyktatarskich režymaŭ».
Stanisłaŭ Šuškievič patłumačyŭ, jak jon zdoleŭ vyjechać za miažu paśla taho, jak jamu admovili ŭ vyjeździe: «Ja viarnuŭsia ŭ Miensk, i mnie siabra kaža: «Čaho ty płačaš? Ja jedu ŭ Łatviju i ja ciabie zaviazu. My pajechali praz Rasieju ŭ Łatviju, i na rasiejska-łatvijskaj miažy nichto nie ździviŭsia majmu pašpartu ź piačatkaj pra zabaronu na vyjezd. I tak ja apynuŭsia na terytoryi Łatvii, i adtul va ŭsie krainy EZ ja mahu jeździć».
Kamientary