Viestki ź Vilni

 Viestki ź Vilni

Urok historyi

9 listapada ŭ vilenskim Pedahahičnym universytecie prajšła prezentacyja novaj biełaruskaj knihi. Heta doŭhačakany plon pracy dvuch aŭtaraŭ — Uładzimiera Arłova i Hienadzia Sahanoviča — «10 viakoŭ biełaruskaj historyi».

Na imprezu sabrałasia bahata narodu. Najpierš — vilenskija studenty-biełarusisty, a taksama vučni starejšych klasaŭ z tutejšaje škoły imia Franciška Skaryny. Usie jany słuchali Ŭładzimiera Arłova.

...Baradaty piśmieńnik žmuryŭsia ad zyrkich televizijnych lampaŭ. Za vaknom ciakła raka Vialla. A daloka, za račnoju vyhbaju, u listapadaŭskaj smuzie patanała siniaja hara z Hiedyminavym zamkam.

Na Małoj Pahulancy

U minuły aŭtorak, 9 listapada, u Vilni adkryłasia novaja vystava bratoŭ Pokładaŭ. Siarhiej i Aleś vystavili blizu tyja samyja pracy, što niadaŭna pakazvali ŭ Miensku.

Siarhiej Pokład vystaviŭ pracy z dvuch svaich apošnich cyklaŭ, «muzyčnaha» i «vuličnaha». «Muzyčny» abudžaje zhadki pra Šahała. «Vuličny» całkam pryśviečany Vilni. Choć u im ciapier i niama hetak paznavalnych erzacnych abjektaŭ, a tolki śviatło vilenskich dvaroŭ dy zavułkaŭ. Aleś Pokład pačuvajecca ŭpeŭniena ŭ žanry karacieńkich prypavieściaŭ — pra vilenčukoŭ, pra mienčukoŭ, pra žyćcio. Persanažy jahonych tvoraŭ pastaŭlenyja ŭ sytuacyi pa-za časam i, zrešty, pa-za prastoraju. Ale luby hladač paznaje ŭ ich čaścinki ŭłasnaha dośviedu.

Vystava ekspanujecca ŭ halerei «Amatininku», što na Małoj Pahulancy, vulicy, jakaja nosić ciapier imia Kastusia Kalinoŭskaha.

Mužčynskaja praca

10 listapada ŭ viadomaj vilenskaj halerei «Znad Wilii» adčyniłasia čarhovaja vystava biełaruskaha mastactva. Hetym razam —persanalnaja ekspazycyja Jurja Jakavienki. Mastak žyvie j pracuje ŭ Horadni, a tamu jahonaja tvorčaść pakul mała znajomaja mienskaj publicy.

Jury Jakavienka tvoryć u redkaj ciapier technicy mecatyny (mezzotinto). Hetkuju techniku rycinaŭ, mała što italjanskaja nazva, vymyśliŭ u XVIII st. niamiecki hrafik Zyhien. Spačatku miadziany list apracoŭvajecca kisłatoju i nabyvaje šurpatuju pavierchniu, jakaje daje hłyboki, barchacisty ton pry druku. Zatym mastak ałoŭkam i ihołkaju robić na miedzi malunak. Paśla toje, što musić być śvietłym, aściarožna čyścicca, prasujecca j palirujecca. Adnym słovam, niaprosta. «Heta sapraŭdnaja mužčynskaja rabota. Dla mocnych i ciarplivych. Dla majstroŭ», — skazaŭ padčas adkryćcia vystavy Jury Jakavienka.

Na adkryćci vystavy prysutničali biełaruskija j polskija dyplamaty, tutejšyja mastaki i zamiežnyja žurnalisty. «Adrazu vidać — biełaruskaja škoła», — dzialilisia dumkami hledačy. Jany mieli na ŭvazie, što płojma vobrazaŭ i cytataŭ, ź jakich tčecca mastactva Jakavienki, moža nahadać nam i inšych vialikich biełaruskich fantazioraŭ — Sielaščuka, Słavuka ci Bataljonka. Choć u adnym jon apiaredziŭ ich peŭna — u najlepšym štukarstvie mecatyny.

Lićvin