Čarka z Al Džaro
Vučni Respublikanskaj škoły muzyki j vyjaŭlenčaha mastactva imia A.Achremčyka zaŭždy dzialilisia nie na mastakoŭ i muzykaŭ, što było b lahična, a pavodle muzyčnych hustaŭ. Najmienš u maładym, tvorčym asiarodździ było tych, chto słuchaŭ “papsu”, — ich nichto nie pavažaŭ. “Metalistami” byli vyklučna mastaki, na kožnaj dyskatecy jany ŭparta adstojvali maksymalnuju kolkaść kampazycyj svaich kumiraŭ. Džaz-rok słuchali muzyki, ale niejkim čynam zapisy “Earth”, “Wind & Fire”, “Mezzoforte”, Džordža Bensana dy inšych trapili i na mahnitafon “Biełaruś” u našaj majsterni. Ja najbolš fanacieŭ ad Al Džaro. Jaho vakalna-abstraktnyja impravizacyi abudžali, viesialili i natchniali, nie adnojčy ja ź siabrami roŭ, padchoplivajučy amal zavučanyja na pamiać kavałki jahonych soła. Tady ja nia moh maryć navat pra ŭłasnuju viniłavuju kružełku.
Prajšoŭ čas, i ja nabyŭ amal usie zapisy kumira. Ale ŭ samych patajemnych marach nia moh ujavić siabie ŭ siaredzinie pieršaha šerahu na jahonym kancercie…
29 červienia, Pałac sportu ŭ Vilni. Na scenie Al Džaro. Nia varta słovami apisvać jakaść muzyki, heta było Super!
A paśla, za kulisami, jašče hadzina razam ź śpievakom za čarkaj. Al Džaro praciahvaje muzyčna hrymaśničać i raspaviadaje pra svajo žyćcio. Jon adziny ŭ śviecie śpiavak, jaki atrymaŭ piać premij “Hremi” ŭ troch roznych muzyčnych stylach, u tym liku jak najlepšy džaz- i navat pop-vykanaŭca. Letaś jon prabyŭ u chacie tolki dva miesiacy, uvieś astatni čas — kancerty. Padrychtavaŭ novy albom, jaki pakul trymaje ŭ sakrecie, ale litoŭskaja publika tak rasčuliła jaho, što jon zaśpiavaŭ adnu z novych kampazycyj. Z taho, što my nazyvajem jaho vykanaŭcam džaz-roku, paśmiajaŭsia: jaho muzyka — muzyka Al Džaro. Mianie najbolš uraziŭ vobraz pieśniaŭ-kvietak: kvietki zaŭždy pavinny być śviežymi, tak i pieśnia na kožnym kancercie musić hučać nanoŭ — heta jak śviežaja kvietka.
Dzianis Ramaniuk.
Kamientary